Vroeger ja, vroeger was het een prachtige, chique straat

De Lange Poten, in Den Haag, is korter dan de Korte.

Wat een matige straat is het toch, met zijn falafel en discountboeken.

Foto’s hebben we nodig, oude foto’s. Foto’s van vóór de bouw van een zij-ingang van het Tweede-Kamergebouw. Foto’s die een verklaring geven voor wat Lange Poten op het monopolybord doet, en ook nog op het duurste Haagse vakje. Pas als er foto’s komen, wordt duidelijk wat dit doodse stukje straat in 1941 geweest moet zijn: een tamelijk chique winkelstraat, gedomineerd door een fabuleus hotel.

Oudere Hagenezen weten het nog. Hotel Central was gehuisvest in een statig pand in eclectische stijl, met een overdekte galerij als majestueuze entree. „Je kon er met paard en kar naar binnen rijden”, herinnert stadskenner H. Bruin zich. „Het hotel was omgeven door chique winkels en werd geflankeerd door het gebouw van het ministerie van Justitie, op de hoek met het Plein.”

Dat was toen. Van het oorspronkelijke hotelgebouw is, na vele verbouwingen en de uitbreiding van het Tweede-Kamergebouw, niet veel meer over. De blik wordt nu bepaald door strakke bruinstenen platen, die glimmen rond donker glas. Toch wordt op dit stuk de architectuur van de macht nergens mooi of indrukwekkend. Het ministeriegebouw is er nog, maar heeft niets meer om zich aan te spiegelen. De dure winkels zijn sinds de metamorfose op een enkeling na vertrokken: op Lange Poten koop je vandaag falafel, telefoons, goedkope cd’s en discountboeken. De modieuze meubelwinkel in het midden vloekt met de Euroland in de buurt. Het enige dat de straat nog een zeker belang geeft is Nieuwspoort, het perscentrum waar de politiek via het journaille het volk informeert. Al is het ook tekenend dat de maatschappij via een zijdeur moet horen wat er speelt in Den Haag.

En dus vragen wij ons af wat de Lange Poten nog op het monopolybord doet. Het is uiterst kort, korter nog dan de Korte Poten die een eindje verderop ligt. Lang Poten heeft niets van de schoonheid en deftigheid van de Lange Voorhout, Lange Vijverberg of het Noordeinde.

De straat die is vernoemd naar een met ‘willige poten’ (wilgenpoten of pootwilgen) beplant weggetje rond het Hof van de Graven van Holland, heeft niet genoeg om het lijf om een plek op het bord te houden. Een van de leukste namen van het bord is vandaag niet veel meer dan een leuke naam.

Deze zomer reist nrc.next langs alle straten van Monopoly.Welke stad moet op het bord? En welke kan er vanaf? Praat mee op nrc.nl/monopoly