Recidivist Veerman

Minister Veerman (Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit, CDA) heeft moeite met het onderscheid tussen zijn privé-belangen en zijn functie als dienaar van de Kroon. Dat bleek voor het eerst toen hij, in weerwil van afspraken, bemoeienis bleek te hebben gehad met zijn boerenbedrijf in Frankrijk. Het ging toen om ‘slordigheden’, waarvoor hij in het parlement zijn excuses moest maken. Nu is uit onderzoek van deze krant gebleken dat hij zijn dienstauto tegen de regels in heeft gebruikt voor vakantiereizen naar Frankrijk. Bovendien heeft hij topambtenaren en hun partners op kosten van de staat naar zijn huis in Frankrijk laten vliegen. In materiële zin betreft het geen heel grote misstand. Maar het gaat dan ook om de principiële kant van de zaak.

Het gedrag van de minister in deze is in strijd met het beginsel dat in een rechtsstaat regels er zijn voor iedereen. Dit klemt te meer als het gaat om het handelen van een hoge ambtsdrager met een voorbeeldfunctie. Duizenden Nederlandse boeren moeten zich nauwlettend houden aan de vele regels op het gebied van milieubescherming, en ontduiking daarvan wordt prompt beboet. Een minister van landbouw die dan zelf niet strikt de reglementen naleeft, geeft een verkeerd signaal. Uit Veermans reactie blijkt dat hij zich daar onvoldoende van bewust is. Zijn verdediging dat hij zelf reed en de benzine heeft betaald, heeft het karakter van een smoesje waarmee iedere landbouwinspecteur korte metten zou maken. Dat geldt ook voor het argument waarmee het invliegen van ambtenaren en hun partners wordt vergoelijkt. ‘Teambuilding’ kan ook heel goed gewoon in Nederland gebeuren, en zonder de aanwezigheid van echtelieden.

Het is terecht dat PvdA, SP en GroenLinks vragen hebben gesteld over de handelwijze van de minister. Veerman is een recidivist waar het gaat om het slordig omspringen met de regels. Dat het kabinet nu schielijk heeft besloten de regels voor het gebruik van dienstauto's in het buitenland te versoepelen is een soort witwasoperatie die het er niet beter op maakt.

Van burgers wordt verlangd dat zij de democratisch vastgestelde regels naleven. Op hun beurt moeten burgers ervan op aankunnen dat de overheid transparant is en dat politici en ambtenaren integer zijn in hun handelen. Op beide punten schiet Veerman te kort. De manier waarop de minister zich tot in laatste instantie heeft verzet tegen het openbaar maken van informatie over zijn reisgedrag heeft niets met transparantie te maken. Voor overheidshandelen moet integriteit worden opgevat als een basisprincipe. Een minister die rommelt in de marge, loopt het risico het vertrouwen in zijn optreden te verspelen.

Maar Veerman beschadigt niet alleen zijn eigen imago. Het hardnekkige beeld van Haagse politici die losjes omspringen met belastinggeld, wordt door de minister versterkt. Dat valt te betreuren.