Heimwee naar tolerantie

Zoals elk jaar tijdens de zomervakantie zijn de markten in Rotterdam nagenoeg leeg. Op hier en daar een verdwaalde hoofddoek na zijn alle Marokkanen en Turken met vakantie. En zoals elk jaar dat ik Nederland blijf, bekruipt het gevoel van heimwee me weer.

Ik verlang naar de geuren van het land: een mix van zee, zand, specerijen, afval en mijn eigen zweet. Ik heb zin om iets te drinken in een van de cafeetjes in de joodse wijk, de Mellah, om aldaar verzeild te raken in een potje schaken met een oudere jood. Voor een splitsecond kan ik dan vergeten wat er in Israël en Libanon gaande is en simpelweg genieten van de saamhorigheid in Marokko.

Maar, als ik de Nederlandse media moet geloven, dan moet ik, wil ik dat heerlijke gevoel gauw nog meemaken, stante pede naar Marokko. Aangezien het antisemitisme in Marokko toeneemt, kan het wel heel snel gedaan zijn met die eensgezindheid. Sinds de aanslagen op joodse doelwitten in Casablanca ging het al bergafwaarts, maar met de oorlog in Libanon is het helemaal gedaan met de vreedzame samenleving. De joden in Marokko houden zich zoveel mogelijk schuil in hun eigen wijk en buiten de Mellah is er geen haar op hun hoofd die eraan denkt zich met een keppeltje te bedekken. Terwijl Marokko jaren een van de meest tolerante landen is geweest tegenover joden.

Het kost me moeite om me voor te stellen hoe de twee bevolkingsgroepen langs elkaar heen leven. De één met opgekropte woede om wat er met moslimbroeders in het Midden-Oosten gebeurt, de ander vol haat omdat hij in zijn eigen land niet meer kan gaan en staan waar hij wil. De straat die de grens tussen de Mellah en de rest van de stad vormt, was vroeger vol bedrijvigheid. Mannen deden een potje backgammon, vrouwen hielpen elkaar de was buiten op te hangen. Ik kan me niet voorstellen dat deze straat langzaamaan transformeert tot een straat van haat. Maar als dat echt het geval is, dan zal ik hem nog één keer een eervol bezoek brengen. Ik wil graag nog één keer genieten van de ouderwetse, oprechte vrede.

Hasna El Maroudi

Student modevormgeving aan de Willem de Kooning Academie in Rotterdam en oud-columnist van Spunk.