Pingpongen tussen China en Mongolië

Met één ijzersterk shot in het begin van Mongolian Ping Pong legt debutant Ning Hao de betrekkelijkheid van het verlangen naar exotische verten bloot. De Mongoolse familie van de tienjarige hoofdpersoon Bilike poseert geduldig voor een in het grasland opgetrokken poster van het Plein van de Hemelse Vrede. De grote wereld is ver weg en toch dichtbij. De rest van zijn film leunt zwaar op de aantrekkingskracht van het uitheemse, maar het Mongoolse landschap is ook zo fotogeniek dat een regisseur er wel voor moét vallen. Als een windvlaag door het gras rimpelt, heb je meteen film.

Op een ochtend vindt Bilike een pingpongballetje, hét symbool van China. Lees: van de grote stad en de vooruitgang en van alles wat er op de steppen ontbreekt: tv, auto`s, popmuziek, de laatste mode. De pingpongwedstrijd tussen natuur en cultuur, stad en platteland, overlevering en moderniteit lijkt wel speciaal voor de internationale filmfestival-exportmarkt gemaakt. Zulke films plezieren het oog met hun niet al te vreemde exotisme, sussen met hun mild politiek correcte boodschap het gemoed en leunen op een slimme inval of twee. Dana Linssen

Mongolian Ping Pong (Lu cao di). Regie: Ning Hao. Met: Hurichabilike, Dawa, Geliban, Wurina. In: 9 bioscopen.