Heiligen vinden het altijd onzin als je hen heiligen noemt

Bij Blaka Watra, een opvangcentrum voor drugsverslaafden dat onder het Amsterdamse spoor ligt, hangt een Ministeck-zeeman aan de muur. Ook zijn er psychedelische wandschilderingen met teksten als You are a child of the universe. Ik vind het heel Christiane F.

„Er is ook een tafel waaraan ze kunnen slapen”, zegt Janet Talen. Ze wijst naar de tafel. Een dunne vrouw ligt met haar hoofd op een Sp!ts op de tafel. Tegenover haar zit een man iets met zijn teennagels te doen. Ik heb weinig zin om me erin te verdiepen wat precies.

Janet is negentien en heeft vakantie. Ze heeft honderd euro betaald om een week vrijwilligerswerk te doen bij opvanghuizen voor verslaafden. Alleen noemt Janet hen geen verslaafden, ze noemt hen de doelgroep. „Ik wil de doelgroep graag beter leren kennen”, zegt ze. „Want ik ga er later misschien mee werken.” Joke Jansen (58) doet dit ook als vakantie. Aan een tafel waarop niet geslapen wordt, vertellen zij me over het werk. Op de achtergrond is de doelgroep bezig met pingpongen en internetten.

Janet en Joke zijn net begonnen, maar ze vinden het nu al heel leuk. Janet heeft bij een ander opvangcentrum de wc’s schoongemaakt. „Gewoon met handschoenen.” Joke doet vandaag de douchedienst. Ze houdt een grote blauwe pot omhoog. „Verzorgende crème. Die mogen ze na het douchen gebruiken.”

Ik zeg dat ik hen heiligen vind, dat ze hier hun vakantie aan besteden. Ze vinden dat onzin, maar heiligen vinden het altijd onzin als je hen heiligen noemt. Trouwens, ze hebben ook nog andere vakantieplannen. Janet heeft net een weeshuis in de Oekraïne geschilderd en Joke gaat deze zomer nog een beetje over het Pieterpad lopen.

Het is rustig bij Blaka Watra. „Er is weinig dope op straat, heb ik gehoord”, zegt Joke, nu al streetwise. Ze denkt dat iedereen achter de laatste restjes aanzit. Qua vrijwilligers is het wel druk. Een van hen is een Duits meisje, dat naar Nederland is gestuurd door een Duitse stichting: „Die stichting stuurt vrijwilligers naar landen waar Duitsland in de oorlog mee gevochten heeft.” Eigenlijk geeft ze handdoekjes aan verslaafden wegens Hitler.

De vrouw die op de Sp!ts lag te slapen, is wakker geworden. Ze leest nu de Sp!ts. Bij de pingpongtafel is een van de twee spelers weggelopen. De andere speler pingpongt verder, tegen zichzelf, zonder balletje.