‘Flinke buikpijn’

Waarom ben je overgestapt naar de journalistiek?

„Het was altijd al een wens om journalist te worden, maar na de middelbare school werd me aangeraden eerst een specialisatie te volgen. Daarna raakte het een beetje op de achtergrond. Ik schreef naast mijn werk wel voor het personeelsblad. Op internet kwam ik een masteropleiding journalistiek tegen die me erg aansprak, toen heb ik me ingeschreven. Ik had het erg naar mijn zin op mijn werk. Maar ik dacht ook, als ik het nu niet doe komt het er nooit meer van. Daarvan krijg ik spijt. Het was een lastige keuze, want je laat veel achter. Ik heb er flink wat buikpijn van gehad.”

Toen was je opeens weer student.

„Ik had geld gespaard om iets voor mezelf te kunnen doen. Daar heb ik de studie mee gefinancierd. De opleiding zelf was even wennen. Alle studenten waren een stuk jonger dan ik. Ik was ook de enige econoom, dan heb je een andere invalshoek dan de rest. Maar de studenten zaten niet meer aan het begin van hun studie, dus iedereen was serieus bezig. We moesten ook allemaal iets nieuws leren, daar hielp mijn levenservaring niet bij.”

Je zit nog steeds in de economische hoek, had je de opleiding echt nodig?

„Ja, want je bent zo doordrongen geraakt van vakterminologie dat je financieel-economisch nieuws niet meer in makkelijke termen kunt uitleggen. Dat leer je tijdens zo’n opleiding. Het helpt dat je door stage en freelance werk een netwerk opbouwt, dan vind je sneller een baan. Het lukte me vrij vlot deze baan te krijgen. Ik heb gereageerd op een vacature die op de site van de Nederlandse Vereniging voor Journalisten stond. Ze hadden bij Betten al stukken van mij gelezen.”

Hoe wil je je in de toekomst verder gaan ontwikkelen?

„Ik moet nu vaak in tien minuten een nieuwsbericht maken, zo doe ik nuttige schrijfervaring op. Later op de dag heb je dan tijd voor verdieping, maar je blijft natuurlijk wat meer aan de oppervlakte. Misschien dat ik op termijn langere verhalen wil schrijven, maar dat is nu nog lastig te zeggen. Ik werk hier pas een paar maanden. Ik wil wel blijven schrijven, zie mezelf niet direct teruggaan naar het bedrijfsleven. De combinatie van journalistiek en mijn economische kennis bevalt me goed, het geeft toegevoegde waarde aan mijn werk.”

Saskia Jonker