‘Ik mag bijklussen’

Verdien je, nu je niet meer werkt, veel minder dan eerst?

„Dat valt wel mee. Ik werkte vanaf 1979 bij de provincie Overijssel, mijn laatste functie was hoofd van de afdeling Landbouw, Natuur en Landschap. Ik verdiende toen maandelijks 3.076 euro netto. Het bedrag is nog dermate hoog, dat het niets verandert aan mijn uitgavenpatroon. Ik betaal ook nog gewoon de vaste lasten en maak hetzelfde bedrag over naar de gezamenlijke rekening, een bedrag dat we ooit naar draagkracht hebben bepaald. Ik mag bovendien bijklussen, tot ik aan mijn oude salaris zit. Overigens is dit nog niet mijn echte pensioen. De provincie Overijssel schiet mijn pensioen voor, omdat het ABP daar langzaam mee is. Ik ken mensen die langer uit dienst zijn en nog geen geld ontvangen.”

Klus je ook bij?

„Ik heb een opdracht bij Binnenlandse Zaken. Ik ga twee dagen per week naar Den Haag. Ik verdien er zo’n 1.000 euro per maand mee, wat omgerekend ver onder mijn oude schaal is. Maar dat maakt me niet uit. Het gaat me er meer om dat ik wat doe, dan dat ik er iets mee verdien.”

Wilde je zelf met vervroegd pensioen?

„Nee, eigenlijk niet. Er vond een reorganisatie plaats bij de provincie, die ik heb helpen voorbereiden. Sowieso was het gebruikelijk om managers om de vier jaar te wisselen, maar de directeur maakte me duidelijk dat ik niet meer op hetzelfde niveau als leidinggevende door kon gaan. Ik heb mezelf onderaan de lijst gezet met mensen die vervroegd met pensioen konden, uit een soort narrigheid. Het viel me vooral in het begin tegen, niet meer werken. Ik had als leidinggevende een volle agenda en iedereen had me wel nodig voor allerlei beslissinkjes. Thuis vraagt niemand wat aan je. Ik heb geen probleem om me te vermaken – ik heb veel hobby’s – maar je hebt vooral het gevoel er maatschappelijk niet meer toe te doen. Ik probeer me nuttig te maken, onder meer met vrijwilligerswerk.”

Wat is je hobby?

„Ik lees erg veel, vooral over de Eerste Wereldoorlog. Ik koop maandelijks zo’n 12 à 15 boeken. Als ik in een koopbui veel aan boeken heb uitgegeven, stelt mijn vrouw fijntjes voor om maar weer eens extra geld te storten op de gezamenlijke rekening.”

Marleen Luijt