Ik had avantgardisme verwacht, mensen met visnetten op hun hoofd

Echt iets voor modemensen om in de zomer, als iedereen op vakantie of nakende is, de ‘Modefabriek’ te organiseren. Dat is natuurlijk geen fabriek waar mode uit komt, maar gewoon een modebeurs in Amsterdam. Met modemensjes die modegesprekjes voeren.

Vrouw met gouden Birkenstocks: „Haaaaaaaaaj!”

Vrouw met zilveren Birkenstocks: „Heeeeeeej!” (verwarde blik)

Vrouw met gouden Birkenstocks: „Valt het kwartje al?”

Vrouw met zilveren Birkenstocks: „Ja, het valt! Haaaj, heeeeeeeej!”

Ook ik liep verward rond. Ik had avantgardisme verwacht, mensen met visnetten op hun hoofd die boze blikken op mijn kaki broek zouden werpen, maar nee. De mensen droegen gewoon linnen zomerjurken en espadrilles. Gordon liep er ook rond, om onduidelijke redenen. En Gordon is veel – toppertje, lachebek, een nogal a-typische homo – maar avantgardistisch is hij niet.

Ik was met een missie gekomen: uitzoeken wat ik deze herfst aanmoest. Overal kreeg ik hetzelfde antwoord: grijs. „In Parijs en Milaan is het nu al allemaal grijs”, zei de jongen van Converse All Star. Al zag hij ook wel een tendens. „Nu is het zilver, dan komt er een overgangsfase, en in 2007 is het goud.’

Na al dat grijs zag ik eindelijk iets leuks. Chinese schoentjes, van het merk Ruby Brown. De ontwerpster, Martine, stond ernaast. Martine was een jaar of vijftig, met houten ketting en een uilebril. „Welke schoenen moet ik dragen deze herfst?”, vroeg ik aan Martine. „Pantoffels”, zei ze meteen. Dat bleken de Chinese schoentjes te zijn. Nou, het waren eigenlijk hybride pantoffels. „Want ik hou van hybride artikelen.” Dus maakte ze pantoffels „waarop je ook de hond kon uitlaten”.

Ik bewonderde alle hybride pantoffels. Martine was blij met mijn aandacht. Eindelijk iemand die niet het grote grijs vereerde. „Als ik later groot ben”, zei Martine, „wil ik de pantoffelkoningin van Nederland worden.” Toen keek ze schichtig om zich heen. „Wacht even.” Ze rende haar kraampje uit. Even later was ze terug. „Sorry, ik dacht dat ik iemand van de concurrentie zag.” Keiharde wereld, de pantoffelbusiness.