Woods toont zijn hele arsenaal

Met veel machtsvertoon heeft Tiger Woods het 135ste Brits Open gewonnen. Zijn laatste ronde was een galavoorstelling. Smullen voor de ware golfliefhebber.

Tiger Woods omhelst zijn caddie Steve Williams. Foto Reuters Tiger Woods (R) of the U.S. celebrates winning the British Open Championship with his caddy Steve Williams of New Zealand at the Royal Liverpool Golf Club in Hoylake July 23, 2006. REUTERS/Alessia Pierdomenico (BRITAIN)
Tiger Woods omhelst zijn caddie Steve Williams. Foto Reuters Tiger Woods (R) of the U.S. celebrates winning the British Open Championship with his caddy Steve Williams of New Zealand at the Royal Liverpool Golf Club in Hoylake July 23, 2006. REUTERS/Alessia Pierdomenico (BRITAIN) REUTERS

Tiger Woods is vooral beroemd geworden door de enorme afstanden die hij slaat, door spectaculair golf vol risico’s en verbazingwekkende herstelslagen.

Dat de beste golfer van de wereld ook een meester is in course management wordt wel eens over het hoofd gezien. Tijdens het 135ste Brits Open op de kurkdroge baan van Royal Liverpool hield Woods zich vier ronden lang aan zijn strijdplan, een vooraf uitgedokterde strategie. De 30-jarige Amerikaan hield de driver in de tas en bracht de bal met de ijzer-2 of de 3-wood in het spel om de gevreesde potbunkers van Royal Liverpool vermijden.

Dat hij door die defensieve tactiek langere slagen overhield naar de greens, deerde hem niet. De kwaliteit van zijn ijzerslagen was van een zelden eerder vertoond niveau.

Vooral tijdens de laatste ronde was Woods in totale controle over zijn swing. Hoog, laag, met een draw (rechts naar links effect) of met een fade (links naar rechts), Woods toonde zijn complete slagenarsenaal. Het was nagenoeg perfect golf en prachtig om te zien. Golf op het allerhoogste niveau gaat om balvlucht en om afstandscontrole, en Woods toonde zich een ware shotmaker.

Toen Chris DiMarco birdies bleef maken en het even spannend dreigde te worden, sloeg de nummer 1 van de wereld op de venijnige par-4 veertiende hole een ijzer-4 laag tegen de wind op twee meter van de hole. Een slag om je vingers bij af te likken, een bewijs ook dat de nieuwe swing van Woods steeds beter gaat werken. „Ik denk niet dat iemand de lange ijzers ooit beter heeft geslagen dan Tiger in dit toernooi”, gaf caddie Stevie Williams zijn baas een terecht compliment.

Met een laatste ronde in 67 slagen kwam Woods op een totaal van 270 (-18). De bewonderenswaardige vechter Chris DiMarco had twee slagen meer nodig. Hij deed eigenlijk alles goed, maar het was simpelweg niet voldoende om Woods te weerstaan. Eens te meer liet de nummer 1 van de wereld zien dat hij onverslaanbaar is als hij op de top van zijn kunnen speelt.

Voor DiMarco was het zijn derde tweede plaats in een major, en natuurlijk weer achter Woods. DiMarco zal, als zo veel andere topgolfers, regelmatig mijmeren over een wereld zonder Tiger Woods.

Maar Woods gaat voorlopig niet weg. Zijn missie om het record van achttien majortitels van Jack Nicklaus te verbeteren is nog lang niet volbracht. Woods staat nu op elf majors, evenveel als Walter Hagen. Hij heeft Nicklaus in het vizier.

Alleen een blessure lijkt Tiger af te kunnen houden van het eens onverbeterbaar geachte record.

Voor Woods was de zege op Royal Liverpool zijn derde in een Brits Open, en de 49ste toernooizege in bijna tien jaar als professional golfer. Hij incasseerde 1,3 miljoen dollar en overschreed de grens van zestig miljoen dollar prijzengeld.

De overwinning van gisteren was ook de eerste titel sinds de dood van zijn vader en leermeester Earl Woods, begin mei. Vorige maand miste Woods de cut in het US Open, zijn eerste gemiste cut in een major sinds hij professional was geworden. Woods keek op televisie naar de twee laatste ronden. „Dat was geen pretje, maar het was mijn zelf opgelegde straf. De cut missen in een major is onacceptabel, volstrekt onacceptabel”, zei Woods met een stalen gezicht.

Gisteren toonde hij tijdens de laatste ronde op Royal Liverpool ook geen spoor van emoties. Klinisch bijna speelde hij zich naar de overwinning. Tot de laatste putt in de hole was verdwenen. Woods balde zijn vuist, schreeuwde yes! en barstte in tranen uit toen hij zijn caddie omhelsde. „Na die laatste putt realiseerde ik me dat mijn vader dit nooit meer zou kunnen zien”, sprak Woods even later met de Claret Jug in zijn handen. „Ik wilde dat hij dit nog een keer had kunnen meemaken. Hij genoot enorm als hij me aan het werk kon zien in de majors.”

„Wat zou je vader van deze overwinning hebben gevonden?”, werd Woods gevraagd. „Hij zou erg trots zijn geweest. Mijn vader was altijd heel scherp op course management en hij hamerde er voortdurend op dat ik mijn emoties tijdens het spelen onder controle moest houden.”

De vierde en laatste major van het jaar, het USPGA Championship, is volgende maand op de Medinah Golflcub. Woods won er in 1999 in een memorabel gevecht met de toen pas 19-jarige Sergio Garcia eerder het USPGA. Tiger Woods is uiteraard de torenhoge favoriet.

Enige goede nieuws voor de concurrentie. De driver, die op Royal Liverpool zeggen en schrijven een keer uit de tas kwam, zal hij op Medinah, een heel ander type golfbaan dan Royal Liverpool regelmatig moeten gebruiken. Dat geeft hoop, een beetje.