Leuke en luchtige Lily is ook een beetje lichtgewicht

cd pop Lily Allen. Alright, Still EMI *** cd urban Lily Allen: Alright, Still EMI ***
cd pop Lily Allen. Alright, Still EMI *** cd urban Lily Allen: Alright, Still EMI ***

cd pop

Lily Allen. Alright, Still EMI ***

Op haar debuut-cd Alright, Still presenteert Lily Allen zich als de vrouwelijke Mike Skinner (alias The Streets). Ze praat plat Londens, en doet alsof ze maar net ontsnapt is aan een leven achter de lopende band. In werkelijkheid is de 21-jarige Lily Allen de dochter van komiek Keith Allen, en komt ze van gegoede, linkse huize. Maar ze brengt het ‘platte’ Londens en het al even platte taalgebruik met verve.

In haar liedjes heeft deze nieuwe Britse popster – die in Engeland al een paar weken op nummer één staat met haar single Smile – het over het leven als jonge vrouw. Uitgaan, zwangerschap, de lijn, katers, de seksuele onvolkomenheden van een partner – worden hier op een zeer ontspannen manier uitgevent. Allen heeft al net zo’n heldere, babbelende zangstijl als die andere Britse zangeres, wijlen Kirsty MacColl, die vooral bekend werd om haar samenwerking met The Pogues (in het nummer Fairy Tale Of New York). Bij Allen klinkt alles alsof ze het tussen twee kauwgombellen door uit haar mond laat kletteren.

De muziek die haar omringt is veelal reggae-achtig – het is immers zomer. Net als Paris Hilton op haar debuutsingle heeft ook Allen begrepen dat dit jaargetijde schreeuwt om schommelige ritmes en rasperige gitaaraccenten. Daarom werd voor het openingsnummer (Smile) een antiek ska-liedje van zijn riff ontdaan. En wordt in LDN een ander reggae-deuntje ingezet. Andere liedjes zijn meer ‘grime’-achtig (de hippe, chaotische dance-stijl uit Engeland), of opgezet als een meezinger (Take What You Take) met zijn gescandeerde refrein, dat je je moeiteloos voorstelt als stadion-hit. Zo doet Lily Allen voor iedereen wat anders. Dat is leuk en luchtig, maar ook erg lichtgewicht. Het klinkt alsof iemand lang heeft nagedacht om voor dit eigengereide meisje de juiste vorm te vinden. Net als de wijze waarop Allen zich de Britse kranten in kletst (door allerlei muzikanten te beledigen) – het is meer stunt dan stijl.