Hoe het UWV een ondernemer tot wanhoop drijft

Ik ben onderneemster, heb een kleine uitgeverij en een paar mensen in dienst.

Een van hen zit in een zogenoemd reïntegratieproces en heeft dus voor een deel nog een uitkering bij het UWV, het Uitkeringsinstituut WerknemersVerzekeringen.

Omdat ik een zogeheten arbeidsgehandicapte parttime in dienst nam, werd mij door het UWV verzekerd dat ik daar subsidie voor zou krijgen en dat ik altijd 100 procent vergoeding zou krijgen als de betreffende werkneemster ziek zou worden. Zwangerschap valt ook onder ziekten.

Mijn werkneemster werd vorig jaar niet ziek, maar wel zwanger en was dus een paar maanden uit de roulatie. Daarom heb ik in die periode een ander in dienst genomen. Ik heb dus een aantal maanden dubbel salaris uitbetaald.

Voor een bescheiden uitgeefster als ik ben is dat relatief een flinke extra onkostenpost. Maar ik leefde in de veronderstelling dat ik alles door de UWV voor de volle honderd procent vergoed zou krijgen.

Keurig op tijd en netjes volgens alle regels heb ik het UWV daarvan op de hoogte gesteld. Ze hebben alle paperassen ontvangen en daarna bleef het héél lang stil.

Na een groot aantal telefoontjes van mijn kant (waarbij het zeer gebruikelijk was dat ik erg lang moest wachten in de wachtrij) kreeg ik het ene na het andere excuus te horen: „Ja, sorry, we zijn net verhuisd naar een andere afdeling, ik kan uw formulieren niet terugvinden”, en „Ik verbind u even door met een collega die daar meer over weet”.

En natuurlijk heel vaak: „U wordt teruggebeld” (wat nóóit gebeurde) tot en met „Mijn collega heeft net een vrije dag, is net op vakantie, is ziek, net op lunchpauze” et cetera.

Kortom: 37 telefoontjes verder en een flinke stapel ergernissen erbij besloot ik een aangetekende brief te schrijven naar de klachtencommissie van het UWV met wéér de hele rimram aan paperassen (kopietjes deze keer, maar toch...) etc.

En, u begrijpt het al, ik heb nog steeds geen euro gezien. Ze zijn het – een heel jaar later – nog steeds aan het uitzoeken.

Hoewel deze medewerkster prima functioneert, begrijpt u misschien dat deze hele werkwijze van het UWV niet bepaald motiveert om nog eens een werknemer in dienst te nemen op deze basis.

Dat is spijtig, want de intentie is goed en met wat kleine aanpassingen kan een zogeheten arbeidsgehandicapte vaak prima functioneren.

Maar het zou toch wel stukken prettiger zijn als het UWV dan ook een beetje zou meewerken.

Ria van Oosten is uitgeefster van magazine ‘Zij aan Zij’ in Den Haag.