Franzrapid

Duitsland roert zich, maar komt moeizaam van z’n plek. Dat kun je goed zien op het nieuwe Centraal Station van Berlijn. Daar leven de mensen op twee snelheden. Je hebt er die reizen; die gaan snel. En je hebt er die alleen maar staan te kijken; die gaan langzaam.

Het land roert zich. Voor de Berlijnse Rijksdag ligt een groot grasveld. Je mag daar niet voetballen. Nu, met het WK, staat er een attractie: een mini-Olympisch Stadion. Daar kun je naar het voetbal kijken. Zelfs de CDU-fractie uit de Bondsdag is er geweest. De politici zongen: „Hup, Union, Hup!”

Duitsland roert zich. Ook Berlijn zet z’n beste beentje voor. In het hippe centrum van het oostelijke stadsdeel staat het oude telegraaf- en pakketkantoor, een bouwwerk uit de keizertijd. Hier is ooit het eerste telegram van Berlijn opgegeven. Nu lokt er de morbide charme van het verzonkene. Kunstenaars presenteren de fototentoonstelling Faces – portretten van WK-sterren. In de catalogus legt Michael Ballack met veel omhaal van woorden de betekenis van voetbal uit. Andrij Sjevtsjenko zegt alleen: „It’s my life.”

Voor de autoriteiten gaat orde boven alles: het gebouw moet tijdelijk dicht, er ontbreekt een vergunning. Op de binnenplaats gaat het feest door. De supporters barbecuen en kijken naar voetbal.

Het land roert zich – en het ontspant zich. Voor de Brandenburger Tor lokt een uitgestrekt, voor de supporters afgezet terrein: de Fanmeile. Australiërs feesten, jonge Kroaten treuren. Zuid-Koreaanse vrouwen bejubelen de reddingen van hun doelman, zelfs in de herhaling. Op de Fanmeile is de klassieke braadworst te koop, maar men eet liever papas arugadas. Het is de Love Parade van het voetbal. Alleen zonder techno. De muziekparade is een keer wegens wildplassende fans afgelast. Voetbalfans plassen ook. De autoriteiten morren, maar schikken zich.

Het land roert zich, ook economisch. De winkels zijn tijdens het WK open tot 10 uur ’s avonds, zelfs op zondag. De vakbonden procederen tevergeefs. De klanten geven de doorslag. Zij kijken ’s avonds liever voetbal dan dat ze gaan shoppen. De eerste winkels reageren al: ze gaan vroeger dicht en op zondag niet meer open.

Het land roert zich, maar niemand is er zo snel als Franz Beckenbauer. De baas van het WK zit bijna overal op de tribune. Onvermoeibaar reist hij rond, van Stuttgart naar Hamburg naar Keulen naar München. Daar had de Transrapid de fans naar het vliegveld moeten brengen. Het is niks geworden, de zweeftrein moet wachten. Maar de wereld kent nu wel Franzrapid.

Duitsland roert zich. Ook op het veld. Bondscoach Jürgen Klinsmann stelt veranderingen in het vooruitzicht. Zijn team is het toernooi begonnen zonder defensie, maar mét een superieure Miroslav Klose.

Duitsland met offensief voetbal – het land roert zich.

Peter Riesbeck is verslaggever van de Berliner Zeitung.