Rosiri (38): Kreupel

Rosiri vindt haar vader voor pampus op de bank. Feuilleton van Iris Koppe over een modern kind van gescheiden ouders

„Is hier ingebroken?” Rosiri stak haar sleutelbos terug in haar tas en liet de deur achter zich dichtvallen. In de woonkamer, waar Hidde snikkend op de bank voor pampus lag, lagen overal verscheurde kranten, een kapotgeslagen wijnfles en bestek dat ruw uit de laden was getrokken. Hidde vloekte binnensmonds en droogde z’n tranen met een verfrommeld wit stuk leer. „Pap, dat is toch je trouwpak?” Na enige tijd lukte het Hidde om te zeggen dat Naomi de broek van dit pak met een schaar in tweeën had geknipt.

Rosiri zocht in haar tas naar de zakdoek waar ze destijds de tranen van haar moeder mee had gedroogd toen ze de trouwkaart van Hidde uit de brievenbus had gevist. „Ik wil dat Naomi verdwijnt uit m’n leven”, kwijlde de vader van Rosiri. „Samenleven is onmogelijk met haar.” Hidde vertelde dat ze al een hele tijd niet meer met elkaar spraken. Hij woonde beneden in het huis, Naomi op de eerste verdieping. „Ik moet bij de buren douchen”, huilde Hidde, „van Naomi ben ik niet welkom op haar etage.”

Rosiri ergerde zich. Het was toch haar vaders huis! Ze zou er eens even wat van gaan zeggen! Op haar slippers stampte ze de trap op.

Ze duwde een deur open en zag Naomi op de bank voor de tv. Naast haar hing Clint, die een groot blauw oog had en een been in het verband. „Jou wilde ik nog spreken”, begon Naomi, “mijn neefje is op jouw housewarming behoorlijk toegetakeld en moest naar het ziekenhuis. Hij kan zich niet meer herinneren wat er gebeurd is.” Rosiri stond ongemakkelijk in de deuropening. Ze liet haar blik over Clint glijden, die ongeïnteresseerd naar een WK- wedstrijd staarde. „Hij heeft striemen over z’n hele lichaam”, eindigde Naomi.

De adem van Rosiri stokte in haar keel. Na de ontdekking van de rommelzolder, waar haar huisbaas zichzelf en verschillende meisjes filmde als hij met ze bezig was, durfde Rosiri niet meer van haar kamer te komen. Angstig door de beelden waarop meisjes werden geslagen had ze besloten om kostte wat kost haar huisbaas te ontwijken. Rosiri had zichzelf vier dagen lang opgesloten, terwijl ze via haar Islamofoon contact had met de buitenwereld. Een vriendin had voedsel langs gebracht. Via de katrol hadden ze het mandje naar de vierde verdieping omhoog getakeld. Ook had deze vriendin schone kleren van Rosiri bij de wasserette opgehaald en als een verhuizer naar boven gehesen. Op de vijfde dag, toen Rosiri vanuit haar raam de huisbaas de straat uit zag fietsen, besloot ze ook weg te gaan. Het bezoek aan haar vader was het eerste uitstapje buiten de deur.

„Moet je je maar niet vergrijpen aan één van mijn vriendinnen”, dacht Rosiri terwijl ze geen enkel medelijden voelde met de hiphopneger uit Heerlen. Ze zei gedag en liep voldaan de trap weer af. Toen ze het gesnik van Hidde hoorde, voelde ze een steek in haar maag. Ze sloeg haar arm om haar vader heen en zei dat alles weer goed zou komen. Al was dat niet met Naomi, dan met een andere vrouw.

Rosiri moest weg. Haar school had deze week gebeld dat ze niet geslaagd was. Ze had een her voor wiskunde en moest de komende week flink studeren. Haar moeder had geregeld dat Rijpwijt een paar bijlessen zou geven. Hoewel de bijlesleraar nu met Caro ging, bleef hij een streng uurtarief rekenen voor zijn diensten.

Hidde snoot zijn neus in wat een half jaar geleden nog zijn trouwpak was. „Van dit soort dingen leer je”, probeerde Rosiri troost te bieden, terwijl ze zich schuldig voelde dat ze wegging. Vanuit haar ooghoek zag ze Clint naar de wc strompelen.

Wordt vervolgd...