A6-A9

In het Zaterdags Bijvoegsel van 3/4 juni stond een artikel van Arjen Schreuder over de actievoerders tegen de nieuwe snelweg A6-A9 tussen Schiphol, Amsterdam en Almere. Ze strijden voor `rust en ruimte` en voor `het behoud van de leefbaarheid`. De schijn wordt gewekt dat het nieuwe tracé geheel overbodig zou zijn.

Als bewoner van het `nieuwe land` merk ik op dat de gewenste rust en ruimte op het `oude land` de afgelopen dertig jaar behouden konden worden, dankzij de woningbouw in Almere en Lelystad. Dat geldt ook voor de komende jaren, wanneer Almere opnieuw 60.000 woningen zal bouwen en daarmee in inwoneraantal de vijfde stad van Nederland zal worden. Maar het is evident dat de groei van een stad wel eisen stelt aan de ontsluiting. Een (ondertunnelde) verbinding A6-A9 is dan ook geen luxe maar een absolute voorwaarde voor de leefbaarheid in Almere. Het recht op `behoud van de leefbaarheid` is toch niet uitsluitend voorbehouden aan de actievoerders?

Rijkswaterstaat onderzocht of een uitbreiding van de A9 (Gaasperdammerweg) een oplossing zou kunnen zijn voor de digestie. De actievoerders zijn daar vóór. In mijn optiek kent een dergelijk plan slechts nadelen. De werkzaamheden zullen tot langdurige verkeersproblemen in het gehele gebied leiden en met uitbreiding van de weg zal ook de uitstoot van schadelijke stoffen toenemen. Of zijn de actievoerders van mening dat hun belang prevaleert boven dat van de Amsterdammers die in de nabijheid van de Gaasperdammerweg wonen?