Red Hot Chili Peppers zijn ‘hot ticket’ van dit jaar

Na een aantal zwakke momenten in de jaren negentig zijn de Red Hot Chili Peppers terug, met een prachtig, evenwichtig album. Maandag sluiten ze Pinkpop af, dat mede dankzij de groep weer volop bezoekers trekt.

25-07-2000 VERENIGDE STATEN, ROME Alternative rock musician Flea, bass player for the Red Hot Chili Peppers, jams nude with his guitar while singer Anthony Kiedis (rear) sings at the Woodstock Music and Arts festival in Rome, New York, July 25. The 30th anniversary festival, in its third and final night, is being staged at the former Griffiss Air Force base. FOTO: REUTERS (ENTERTAINMENT SHOWBIZ FEATURE) REUTERS

Meer dan een half miljoen euro betaalt Pinkpop-organisator Jan Smeets om de Red Hot Chili Peppers naar zijn festival te halen. Maar dan heeft hij ook wat. Want meer dan de Rolling Stones en Madonna zijn de ‘Peppers’ deze zomer de hot ticket van het internationale concertcircuit. Onder meer omdat hun nieuwe dubbelalbum Stadium Arcadium een bescheiden meesterwerk blijkt te zijn, waarop ze hun beproefde succesformule verder uitbouwen.

En dat is lang niet slecht voor een band die twintig jaar geleden blij was als er een handjevol mensen kwam opdraven voor hun toen nog ontoegankelijke mix van punk, funk en rock.

Een soort ‘Meet The Beatles’ had zanger Anthony Kiedis voor ogen toen de groep in het voorjaar van 2004 begon aan Stadium Arcadium, een album dat „compact en rockend” moest worden. Zo’n dertien liedjes zou het gaan bevatten, gelijk een pop-album uit de jaren zestig. Maar toen besloot producer Rick Rubin opnamesessies te organiseren in dezelfde villa als waar vijftien jaar geleden het doorbraakalbum Blood Sugar Sex Magik tot stand was gekomen (en waar volgens de bandleden de geest van overleden horroracteur Bela Lugosi woont) en toen liep alles anders. Uiteindelijk lagen er veertig min of meer uitgewerkte ideeën voor nummers – en begonnen de Red Hot Chili Peppers te denken aan een dubbelalbum.

Stadium Arcadium is het magnum opus van de Red Hot Chili Peppers, met 28 songs die nauwelijks zwakke momenten kennen. De hitformule mag dan inmiddels bekend zijn, het kostte de band uit Los Angeles ruim twintig jaar om de huidige megastatus te bereiken. Zwarte funk en blanke new wave lagen aan de basis van muziek die toen nog tot de buitenissige crossovers werd gerekend. „Funk is kleurenblind,” zei Kiedis in die beginperiode, „en dus zijn wij het ook.” Funkpionier George Clinton van Funkadelic produceerde in 1985 het album Freaky Styley, dat de Red Hot Chili Peppers op de kaart zette als een band die genres kon doorbreken. Bassist Flea maakte live grote indruk met zijn vingervlugge basspel in Higher ground van Stevie Wonder, een versie die synthesizers overbodig maakte. Gitarist Hillel Slovak werd alom geprezen als een blanke Jimi Hendrix, tot een overdosis in 1989 een einde aan zijn leven maakte.

Slovak werd opgevolgd door de 19-jarige John Frusciante, een minstens zo fanatieke Hendrix-discipel die zelf spoedig werd gegrepen door de vicieuze cirkel van succes en drugsverslaving. Een VPRO-documentaire van Bram van Splunteren legde in 1992 hartverscheurend vast hoe Frusciante was verworden tot een treurige junk die zijn miljoenenvilla tot een vuilnisberg liet verworden. Na dat diepe dal waarin hij werd vervangen door Dave Navarro uit Jane’s Addiction, keerde Frusciante terug als een verloren zoon die met zijn briljante spel meer dan een kwart van het Peppers-geluid bepaalt. Hits als Under the bridge en By the way zijn ondenkbaar zonder zijn subtiele snaarbehandeling, die schatplichtig blijft aan de manier waarop Hendrix rock en soul verenigde.

De Peppers-story kende zwakkere momenten op de jaren negentig-albums One Hot Minute en Californication. Dat ze nu weer helemaal terug zijn, is volgens Kiedis te danken aan het feit dat de groepsleden tijdens de opname van Stadium Arcadium alle vier door een persoonlijk muze geïnspireerd werden. Dat Kiedis het meisje van zijn dromen inmiddels alweer aan de kant heeft gezet, is geen verrassing na de parade van aantrekkelijke dames die in zijn autobiografie Scar Tissue (2004) voorbij komt. Ook bespreekt hij daarin zijn afgezworen drugsverslaving en de lichaamsversieringen die hij door zijn Amsterdamse vriend en tatoeëerder Henk Schiffmacher liet aanbrengen.

Alles in het gelouterde popsterrenleven van Kiedis, Flea, Frusciante en drummer Chad Smith draait nu om de muziek, die op Stadium Arcadium evenwichtiger uitpakt dan ooit. Maar zelfs de beste nummers beginnen pas werkelijk te leven op het podium, verklaarde Anthony Kiedis in het muziektijdschrift Rolling Stone. De Red Hot Chili Peppers kunnen niet wachten om hun vers gedolven schat aan muziek onder de mensen te brengen. Daarmee zijn ze drie stappen voor op de Rolling Stones, die eigenlijk al in twintig jaar geen fatsoenlijk album meer gemaakt hebben. Zo’n band gun je een half miljoen, al was het alleen maar omdat ze als publiekstrekker het jarenlang zieltogende Pinkpop uit het slop trekken.

Pinkpop, 3, 4 en 5 juni. Red Hot Chili Peppers sluiten het festival af.

    • Jan Vollaard