Niet zelf het applaus krijgen, maar wel een dominante rol

Wie: Pien Ritt.

Waarom: zij is één van de drie finalisten voor de verkiezing ‘Secretaresse van het jaar 2006’, vanavond in Amsterdam.

Pien Ritt controleert zelfs op haar vrije zaterdag de kokers met tennisballen in de Perry Sport Wie: Pien Ritt. Waarom: zij is één van de drie finalisten voor de verkiezing ‘Secretaresse van het jaar 2006’, vanavond in Amsterdam.

Haar baas wilde Pien Ritt (33) eens in het zonnetje zetten en nomineerde haar voor de verkiezing ‘secretaresse van het jaar’. Een hele eer, vindt Ritt: „Toch een stukje waardering naar buiten toe.”

De directiesecretaresse bij sportartikelenfabrikant Dunlop Slazenger Benelux is een gedreven werknemer, vindt ze zelf ook. „Als ik op mijn vrije zaterdag langs een Perry Sport loop, controleer ik of onze kokers met tennisballen wel netjes in het rek staan.”

Uit honderden kandidaten selecteerde een vakjury haar voor het ‘finale-gala’, vanavond in Amsterdam. Met twee collega’s strijdt Ritt om de prijzen: juwelen, een bloemen-abonnement en een reis naar de Verenigde Staten. De winnares verplicht zich een jaar lang ambassadeur voor het secretaressevak te zijn. „Ik ben geschiedenisleraar geweest. Als ambassadrice zou ik weer aan kennisoverdracht kunnen doen.” Ze zou managers willen voorhouden dat secretaresses veel meer kunnen zijn dan een ‘tiepmiep’. Aspirant-secretaresses wil ze graag uitleggen wat een prachtig vak ze heeft. „Het is een dienstbaar beroep, je moet ertegen kunnen niet zelf het applaus te krijgen. Maar als spil in een organisatie kan je een dominante rol vervullen.”

Een secretaresse moet er „netjes en representatief” uitzien, vindt ze. In de aanloop naar de finale is er een glamourfoto van haar gemaakt. „Leuk, hoor. Maar zoveel make-up en zoveel gedoe met mijn haar, dat is niet de echte Pien.” Ritt is vrijgezel. Als haar werk weer eens voorrang krijgt, moppert haar familie soms „dat ze getrouwd is met Dunlop”. Het valt wel mee, vindt ze. Van kwart voor zeven ’s ochtends, als ze in Utrecht in haar auto stapt, tot kwart over zeven ’s avonds, als ze van kantoor in Eindhoven thuiskomt, staat de dag in het teken van het werk. Daarna begint haar privé-leven. „Als ik de deur achter me dichttrek, is de werkdag echt voorbij.”

Ze is bevriend met de managers voor wie ze werkt. Maar als ze met vakantie is, mist ze haar bazen niet echt. „Als secretaresse moet je professionele afstand weten te houden.”

Arjen Ribbens

Zie ook www.secretaressevanhetjaar.nl

    • Arjen Ribbens