Veldhospitaal

Luisteraars, fijn dat jullie weer massaal hebben afgestemd op het gezellige mosterd-na-de-maaltijd maar oerdegelijke plattelandse sport-opinieradioprogramma Meniscus & Co. Weer een teken dat we ons op dezelfde golflengte bevinden, ha ha. Vanavond is te gast bij ons de heer Walnoot, voorzitter van de BVFW, voluit de Belangenvereniging Voor de Fervente Wielerliefhebber. En u bent flink boos, zo vat ik het maar klip en klaar samen. Welkom ingenieur Albert Walnoot.

Boos? Boos? Furieus, zult u bedoelen. Wij staan op onze achterste poten, en dan weet u wel hoe laat het is.

Dat klinkt veelbelovend, furieus, maar kunt u ons niet een kleine toelichting verschaffen?

Wij zijn het zat om als een stelletje debielen te worden weggezet. Meer dan zat. In Spanje wordt een illegale bloedtransfusiedienst opgerold en wat zegt de commentator bij beelden uit de Giro? ‘Kijk eens wat een volksfeest, de mensen willen van geen schandalen weten.’ Alsof de wielerliefhebber continu met oogkleppen loopt. Het is een schandaal van niks.

Het was anders spectaculair fotomateriaal dat door de Spaanse politie werd vrijgegeven: 200 zakken ingevroren bloed, transfusietoestellen, om nog maar te zwijgen van de lading Chinese epo, testosteron en cortisonen. Het leek wel een veldhospitaal achter het front.

Slikt u nooit eens een aspirientje?

Meneer Walnoot, dit heeft toch niks meer met sport te maken.

Dat zijn uw woorden. Een beetje topsporter zoekt zijn grenzen op, daar is hij topsporter voor. En hoe hij dat doet daar heeft niemand iets mee te maken.

Zolang we het maar niet hoeven zien?

Laten we vooral niet vergeten dat onze sporthelden zeer dienstbare mensen zijn. Zij doen dit voor ons. Om ons een mooie dag te bezorgen. Niet voor niets worden ze nu in Spanje ‘slachtoffer’ genoemd. Dat is een hele vooruitgang. En wij, de liefhebbers, zijn slachtoffer met hen.

Legt u dat laatste eens even uit.

Wij zijn de laatsten in de voedselketen. De commentatoren, de columnisten, de sponsoren de organisatoren, allemaal vreten ze mee uit de ruif van de sport, terwijl wij, onmondige consumenten, voor idioot worden versleten als er weer eens een schandaaltje valt op te tekenen. Mooi is dat.

Ik vrees dat ik u niet helemaal kan volgen.

Nog even en wij worden aangeklaagd voor het aanzetten tot dopingmisbruik.

U zou ook verheugd kunnen zijn dat er weer een addernest is verwijderd.

De Spaanse wielersponsor Liberty Seguros trekt zich ineens laf terug uit de wielersport. Alsof het voor hen een verrassing is dat er aan sportmensen wordt gesleuteld. Over oogkleppen gesproken.

Het brein achter de transfusiedienst was een gynaecoloog. In België hadden we een schandaal met een dierenarts als spil. Wat kunnen we nog verwachten? Een Italiaans complot met een boomchirurg die zich gendoping specialiseert? Bestaat er eigenlijk een moment waarop u als liefhebber afhaakt?

De leden van de BVFW kunnen tegen een stootje. Maar op het moment dat er infuusstandaarden op de frames worden gelast, trekken we de stekker eruit.

Kortom, het draait om de onzichtbaarheid?