Sluiter door na opgave Nieminen

Parijs, 30 mei. - Een combinatie van geluk en hard werken. Zo verklaarde Raemon Sluiter gisteren zijn zege in de eerste ronde van de Open Franse tenniskampioenschappen op Roland Garros. De 28-jarige Rotterdammer, de laatste weken ploeterend op het gravel, zag zijn Finse opponent Jarkko Nieminen opgeven bij een stand van 6-2, 7-5 en 2-1 in het voordeel van Sluiter. Maagklachten en braakneigingen dwongen de als zestiende geplaatste speler gisteren bij het vallen van de avond tot opgave .

„Ik had liever gewoon van hem gewonnen, maar ik ben natuurlijk tevreden dat ik een ronde verder ga”, erkende Sluiter na afloop. Al weken was hij tevreden over zijn spelniveau. „Alleen de resultaten bleven uit. Dan ga je soms zoeken en forceren. Maar ik kan niet lang spinnen of rallyen, ik moet de punten zelf maken.”

Cruciaal voor Sluiter was gisteren het einde van de tweede set, nadat hij de eerste dankzij behoorlijk gevarieerd tennis met 6-2 had gewonnen. Toen Nieminen bij 5-4 in de tweede mocht serveren voor de set, maakte Sluiter gelijk. In de tiebreak die volgde, werkte de Nederlander drie setpunten weg om het vervolgens met 8-6 af te maken. Nieminen was gebroken, en net nadat Sluiter had geïnformeerd hoe lang er wegens de invallende duisternis nog kon worden gespeeld, staakte de nummer zestien van de wereld de strijd.

„Nee, ik had niets gemerkt van zijn problemen. In de tweede set dacht ik even dat hij wat last had van zijn rug. Maar hij bleef wel keihard serveren”, zei Sluiter achteraf. „Maar een Nieminen op 70 procent kan mij dus niet aan. Hij heeft het niet gered, dus ik mag mezelf ook wel wat krediet geven. Dit is toch een opstekertje.”

In de volgende ronde wacht voor Sluiter Nicolas Lapenti uit Ecuador, nummer 128 van de wereldranglijst, elf plaatsen lager dan Sluiter. Maar de 28-jarige is op zijn hoede. „Het is een geslepen mannetje, een heel lastige speler die na een mindere periode weer wat beter speelt.”

Voor Sluiter was de winst tegen Nieminen pas de derde zege van het seizoen. Eerder dit jaar bereikte hij de tweede ronde van de Australian Open. Sluiter, die bezig is aan zijn 21ste grandslam, kwam op zo’n toernooi nooit verder dan de derde ronde: in Parijs in 2003 en op Wimbledon in 2001. „En ik tennis toch vooral om dingen te bereiken die ik nog nooit heb bereikt, niet om zomaar een wedstrijd te winnen.” Dus is de vierde ronde halen een doel, en wordt er in huize Sluiter nog niet op de tafel gedanst na het winnen van de eerste ronde.

Ook in huize Krajicek bleef het stil, nadat de 17-jarige Michaëlla gistermiddag op court central tennisles had gekregen van de tien jaar oudere Patty Schnyder. De linkshandige Zwitserse, als zevende geplaatst in Parijs, won moeiteloos met 6-1 en 6-2.

„Ik probeerde wel winners te slaan, maar zij was gewoon te sterk. Ik kwam maar niet in mijn ritme. Ik had het gevoel dat ik constant tegen de wind in speelde”, zei Krajicek berustend na haar zware nederlaag in de eerste ronde.

De tennistiener werd op Court Philippe Chatrier bijgestaan door haar moeder Pavlina, en niet door haar vader en coach Petr. „Ik wou het eens met mijn moeder proberen”, zei ze over die eigenaardige ‘coachwissel’ op zo’n belangrijk toernooi. „Dat is ook wel eens gezellig, meiden onder elkaar.”

Na haar nederlaag staarde Krajicek naar eigen zeggen een half uur naar een kale muur, maar ook die bleek geen antwoord te kunnen geven op de vraag wat er verkeerd was gegaan.

Ook haar afwezige halfbroer Richard, met wie ze tien jaar na zijn zege in Wimbledon dit jaar hoopt te dubbelen op het Londense gras, zou haar niet hebben kunnen helpen, vreesde Michaëlla. „Hij zou geen toverstokje hebben gehad.”

    • Dirk Vandenberghe