Bernarda Fink

De Argentijnse mezzosopraan Bernarda Fink heeft een cd opgenomen met repertoire van haar geboorteland. Innemend repertoire dat hier echt onbekend is; Argentijnse kunstliederen van componisten die rond 1910 streefden naar een synthese tussen traditionele volksmuziek en Europese compositorische verfijning. Fink laat zich in de vaak verrassende en aansprekende liederen bijstaan door haar minder bekende broer Marcos, wiens warme maar soms iets ongepolijst klinkende bas-bariton de opname een huiskamersfeer geeft. Met haar eigen ruime geluid maakt Fink een hoogtepunt van de Seis coplas van Luis Gianneo – zoals de naam al zegt een zetting van zes onderling sterk verschillende maar sfeervolle volksgedichten. Verfijnd is de parallelle tweestemmigheid zeker niet, maar de zwoele melancholie is daar niets minder aansprekend door. Ook Astor Piazolla (1921-1992) is als late, stedelijke representant van het Argentijnse kamerlied vertegenwoordigd met een drietal onderhuids bronstige tangoliederen, waarvan de pooierballade El títere met dank aan tekstdichter Jorge Luis Borges de enerverendste is.

Mischa Spel

Bernarda en Marcos Fink/Carmen Piazzini – Canciones Argentinas (HMC)

    • Mischa Spel