The Hague Jazz geen North Sea

Festival: The Hague Jazz. Gehoord: 26 en 27/5 World Forum Convention Center, Den Haag.

Ze konden niet verkroppen dat hùn jazz naar Rotterdam is vertrokken. Dat de gemeente Den Haag het North Sea Jazz Festival heeft laten gaan was ‘onbegrijpelijk’. Dus besloten Haagse ondernemers tot een kleinschalige tweedaags alternatief op de oude plek, het eerste initiatief dit jaar voor herstel van de Haagse jazzglorie.

The Hague Jazz maakte het afgelopen weekend zijn debuut in het voormalige Congresgebouw – nu World Forum Convention Center – een plek vol sentiment. Opgezet vanuit Haags chauvinisme moest het jazzfestival met zes podia en looporkesten de Haagse frustratie sussen. Er werd immers weer geswingd in de stad.

Maar de valkuil was vanaf het begin duidelijk: de verkeerde locatie. Al wil dit kleine festival los staan van het grote North Sea Jazz, de vergelijking is onherroepelijk. Dat was vooral te merken aan de lege ruimtes: een muziekevenement zonder gewurm in de gangen is blijkbaar ook wennen.

Met een risicoloos programma zonder uitgesproken namen en veel Nederlandse acts die het hele jaar door in het land te beluisteren zijn, toonde The Hague Jazz zich een festival zonder identiteit. De grote internationale acts waren dungezaaid, en met uitzondering van de bevlogen diepgang in de muziek van de Franse accordeonist Richard Galliano, viel er weinig belangwekkende muziek te vinden. De beoogde laagdrempeligheid betekende in sommige gevallen vooral zeer brave en tuttige jazz, met sponsorhoekjes en zitplaatsen met bediening. The Hague Jazz heeft met deze programmering en zevenduizend bezoekers uit de regio de status van een festival zoals in elke grote stad.

De zonnige, positieve liedjes van de Britse soul/jazz/funkformatie Incognito, de oermoeder van de vocale jazz Rita Reys en de cubopvarianten van de latin-jazzformatie van Nueva Manteca; het past allemaal in de formule van een keurig lokaal jazzfestijn met goede bedoelingen. Vocaliste Denise Jannah en haar pianiste Amina Figarova charmeerden nog met hun vocale jazzpoetry. Ondanks de storende publiekswisselingen wist de zangeres gevoel te leggen in iedere noot. Ook de veterane harmonicaspeler Toots Thielemans was een lichtpuntje. Naast zijn bekende wijsjesrepertoire hanteerde hij verrassend de al jaren weggelegde gitaar voor zijn lijflied Bluesette terwijl de zaal de melodie mocht fluiten.

    • Amanda Kuyper