Persstemmen

New York Times

Toen president George W. Bush en premier Tony Blair op een gezamenlijke persconferentie vorige week spraken over vooruitgang in Irak, was één ding duidelijk. De twee wereldleiders die de oorspronkelijke invasie hebben bedacht, zijn zich eindelijk gaan realiseren hoe veel dingen fout zijn gegaan. Bush en Blair, steeds juichend over het Irak-initiatief, leken somber, zelfs toen zij volhielden dat door de democratisering van Irak alles uiteindelijk goed zou komen.

Irak heeft nu een grondwettelijke regering, gekozen door de Irakezen zelf. Maar dat zelf helemaal niets uitmaken als die regering niet al zijn burgers een basisniveau van orde en veiligheid kan garanderen.

Op dit moment zaaien gewapende boevenbendes, veel van hen in officiële uniformen, overal in Irak terreur. Sommigen van hen zijn door Amerikaanse soldaten opgeleid om te werken voor het ministerie van Binnenlandse Zaken, maar zij dansen in feiten naar de pijpen van de shi’itische politieke en religieuze leiders. Zij zetten mensen die andere geloofspraktijken naleven of rivaliserende politici steunen, onder druk of ontvoeren en vermoorden hen – vaak met gebruikmaking van wapens en materiaal dat met heel andere doelen ter beschikking is gesteld door de Amerikaanse regering. De New York Times berichtte vorige week dat sunnitische soldaten die de oliepijpleidingen van Irak hadden moeten bewaken, in plaats daarvan bijklusten als doodseskaders, en mensen vermoordden die samenwerken met dezelfde regering die hun salaris betaalt. [...] Irak lijkt op weg naar een burgeroorlog die op hun eigen voorwaarden orde willen opleggen. Om te voorkomen dat een erg slechte geschiedenis wordt herhaald, moeten die Iraakse veiligheidstroepen onder controle worden gebracht door mensen die de wil en het vermogen hebben om de natie echt te verenigen.

Het feit dat de huidige regering geen functionarissen heeft benoemd op de posten die het leger en de binnenlandse veiligheidstroepen controleren toen het eerste kabinet werd bekendgemaakt, was een duidelijke aanwijzing hoe moeilijk die taak zou zijn. Maar aanvaardbare kandidaten voorstellen is de eerste en makkelijkste stap. Het leger en de politie moeten gezuiverd worden van zijn meest wrede en wetteloze elementen, en de talloze particuliere milities moeten worden ontbonden en ontwapend. [...]

Het is enigszins geruststellend dat Bush en Blair niet langer net doen alsof alles prima gaat in Irak, aangezien het grootste deel van de rest van de wereld al weet dat het anders is. Maar het was verontrustend om na die woorden van spijt dezelfde oude fantasie van ‘op koers blijven’ te horen. Het is tijd dat Bush een koers uitzet die echt gevolgd kan worden, of toegeeft dat zo’n koers er niet is.