Lange mouwen

In de tram op weg naar het stadion stonden vier jongens uit Venlo op het volgepakte balkon. Ze waren oranje en dronken, een onafscheidelijke combinatie voor de komende maand. De tram reed langs een in aanbouw zijnde moskee, vlakbij De Kuip. De middelvinger van de aspergestekers ging omhoog voor de ‘kankermoslims’.

Ik moet eerlijk bekennen, dan hoor ik toch liever overkokende Feyenoorders met clubliefde op weg naar het stadion dan deze malloten die meer met hun oranje leeuwenstaart in de weer zijn dan met de wedstrijd. En ze zijn zo opportunistisch als de pest; de goed spelende Mark van Bommel en Robin van Persie konden na een schoonheidsfoutje toch weer meteen op een fluitconcert rekenen.

Ik keek met plezier naar spits Ruud van Nistelrooy. Bij zijn club is hij van de troon gestoten en ook in Nederland werd – door de opkomst van Klaas Jan Huntelaar – aan zijn status getwijfeld. Van Nistelrooy pareerde de gerezen twijfels met gretig spel. De concentratie droop er vanaf, hij scoorde, passeerde en hield de bal voortreffelijk bij zich.

Van Persie was een openbaring. Hij was bevlogen en durfde te passeren, alleen in de tweede helft viel hij wat terug vanwege vermoeidheid. Vreemd om te zien dat er eigenlijk geen echte rechterspits is. Er is iets met die positie. Ik herinner me hoe vaak Ronald de Boer daar in het Nederlands elftal moest spelen terwijl hij niet voor die positie geboren was.

Op het veld waren ze te zien als behendige jongens in de aanval, nu stonden ze als gezamenlijke vertolkers van het informele perspraatje in de mixed zone. Van Nistelrooy en Van Persie, daar waren ze weer. De twee hadden nog niet eens onder de douche gestaan. Ze kwamen in vieze voetbaltenues aangeslenterd. Hun voetbalschoenen hadden ze snel verruild voor een paar badslippers.

Op het lange lichaam van Van Nistelrooy kon ik geen grammetje vet bespeuren. Alles was mager. Zijn gezicht is zo smal dat zijn ogen er maar net in passen. Hij nam uitgebreid de tijd voor het beantwoorden van alle vragen. Ook Van Persie praatte honderduit.

Andere, wel schoongewassen spelers kwamen ook uit de kleedkamer gelopen. Arjen Robben ging met het hoofd gebogen aan de professionele vragenstellers voorbij. Hij speelde een ongelukkige wedstrijd en toonde nergens de brille van een buitengewone speler. De helderheid is weg, hij ziet drie spelers en denkt meteen aan passeren. Overmoed heet dat.

Hoe je als speler handig en ongeschonden door de zone komt, toonde Mark van Bommel. Ik lette op zijn schoenen en zag hoe hij bij elk antwoord een stap ter grootte van een hele plavuis nam en zo vanzelf bij de uitgang terecht kwam.

Ryan Babel kwam aangelopen met zijn reiskoffer op wielen. Het was me tijdens zijn invalbeurt opgevallen dat hij als enige met lange mouwen speelde. Ik vroeg waarom. Bleek dat je tevoren moest opgeven waarin je wilde spelen. Babel had gekozen voor de lange mouw. Misschien geen wereldschokkende mededeling, maar ach, iedere bezoeker van de zone wil zo zijn eigen nieuws koesteren.

Buiten schopte ik een oranje korte broek met aangehechte leeuwenstaart verder in de goot. Er lagen er veel. Ze waren vooraf in beslag genomen. Er stond Bavaria op de achterkant van de broek, concurrent van Heineken dat sponsor van de voetbalbond is. Vandaar. Flauw.