Gouden Palm naar Brit Ken Loach

Regisseur Ken Loach nam gisteravond de Gouden Palm in ontvangst voor zijn film The Wind that Sxhakes the Barley. De prijs werd uitgereikt door de Franse actrice Emmanuelle Béart. Foto’s AFP, AP, Reuters British director Ken Loach poses during a photocall after winning the Palme d'Or during the closing ceremony of the 58th edition of the Cannes International Film Festival on the French Riviera, 28 May 2006. British director Ken Loach won the Cannes film festival's top prize, the Palme d'Or, for his movie "The Wind That Shakes the Barley", which recounts Ireland's early struggle for independence. Loach, who turns 70 next month, has described the film as also being a critique of the US-led war on Iraq, with guerrillas seeking to oust an occupying military force. AFP PHOTO / PASCAL GUYOT AFP

Het historisch epos The Wind That Shakes the Barley heeft gisteravond in Cannes de Gouden Palm voor de beste film gekregen. De belangrijkste prijs van het filmfestival ging daarmee verrassend naar de Britse veteraan Ken Loach. Zijn verbeelding van de vroegste geschiedenis van het Ierse Republikeinse Leger (IRA) werd algemeen geprezen als een evenwichtige en vakkundige film, maar door vrijwel niemand als serieuze kanshebber voor de belangrijkste Palm gezien. Daar werd de film te gewoontjes voor geacht.

Loach en scenarioschrijver Paul Laverty creëerden het verhaal van twee Ierse broers die samen strijden voor een vrij Ierland, maar die door het verdrag tussen Groot-Brittanië en Ierland van 1921 verdeeld raken. De schoonheid van het land wordt bijna terloops gefilmd en de persoonlijkheid van de hoofdpersonen vallen in de tweede helft van de film een beetje weg tegen de historische achtergrond en de verhitte debatten die ze voeren.

Loach, die dit jaar zestig wordt, heeft een lange geschiedenis van politiek-geëngageerde films, zoals Ladybird Ladybird, Land and Freedom en Ae Fond Kiss.... Hij zei tijdens een interview in Cannes eerlijk dat de film nog maar weinig was verkocht en dat hij een Gouden Palm (is extra aandacht en hogere prijzen voor de distributierechten) goed kon gebruiken. „Als we hem niet winnen, moeten we ons richten op het Wereldkampioenschap voetbal”, zei de Brit.

De prijs voor de beste regisseur was voor de Mexicaan Alejandro González Iñárittu. Zijn film Babel stond al op vele lijstjes als festivalfavoriet. Babel is een ambitieus drama dat de wereld omspant. Een geweerschot in Marokko heeft gevolgen in Amerika, Mexico en Japan. De stijl van Iñárittu – hij maakte ook Amores Perros en 21 Grams – is krachtig en dwingend als altijd. Anders dan bij Loach is hier de boodschap duidelijk ondergeschikt aan de vorm. Iñárittu kan de doofheid van een meisje voelbaar maken en de uitputting van een vrouw die in de woestijn verdwaalt.

De acteerprijzen werden, voor het eerst in de bijna zestigjarige geschiedenis van Cannes, uitgereikt aan twee ensembles. De vijf belangrijkste actrices van Volver (van Pedro Almodóvar) kregen samen de Gouden Palm. Onder critici was vooral Penelope Cruz vooraf getipt als kanshebber. Door ook Carmen Maura, Lola Dueñas, Blanca Portillo en Yohana Cobo te eren onderstreept de jury het ensemble-karakter van de film die volgens regisseur Almodóvar rustig mag worden gezien als een ode aan het matriarchaat.

Ook bij de acteurs werden vijf prijzen in een keer uitgereikt. De overwegend Frans-Algerijnse cast van Rachib Boucharebs Indigènes speelde een groep Algerijnse infanteristen die het ‘moederland’ helpen bevrijden van de Duitsers in de Tweede Wereldoorlog. De intensiteit van Jamel Debbouze, Sami Nacery, Roschdy Zem, Sami Bouajila en van de enige ‘blanke’ hoofdrolspeler Bernard Blancan, geeft de film zijn grote kracht. Blancan liet op de persconferentie met een brede glimlach weten dat hij tijdens de opnamen geen moment was gediscrimineerd.

De Grote Prijs , de belangrijkste na de Gouden Palm, ging naar Flandres van de Fransman Bruno Dumont. Red Road, de debuutfilm van de Britse Andrea Arnold, kreeg de Juryprijs.

    • Bas Blokker