Formulepop kent ook subtielere momenten

CD pop Pet Shop Boys: Fundamental Parlophone /EMI

CD pop

Pet Shop Boys: Fundamental Parlophone /EMI

Twintig jaar na hun eerste hit West End girls klinken de mannen van de Pet Shop Boys vertrouwd en degelijk. De lijzige stem van Neil Tennant en de bombastische synthesizerdeunen van Chris Lowe zijn uit duizenden herkenbaar op Fundamental, het negende album van het duo dat in thuisland Engeland tot de royalty van de pop wordt gerekend.

Producer Trevor Horn zet hun breed uitwaaierende kermismuziek nog net iets dikker aan dan gewoonlijk, met kitscherig samenspel van synthesizers en echte violen en met jakkerende discoritmes die in een vorig leven aan Sylvester en Amanda Lear hebben toebehoord.

Nu Neil Tennant dan eindelijk officieel uit de kast is (Chris Lowe is dat nog niet) kan hij zijn theatrale neigingen vrijuit botvieren in de nichtendisco van The Sodom And Gomorrah Show, een vertelling over een naïeve dorpsjongen die bevrijd wordt en ten onder gaat door de verlokkingen van de grote stad.

Naast formulepop als het platte I’m with stupid bevat Fundamental ook een subtieler moment met de ballade Luna Park, waarin het lawaai en de opwinding van de kermis als allegorie dienen van het leven zelf.

Boven het spookhuis hangt een donderwolk en de waarzegster heeft niet veel goeds in petto. Zo geeft Neil Tennant altijd weer een dieper, melancholiek randje aan muziek die de jaren tachtig overleefde, maar die er toch onmiskenbaar in geworteld blijft.