Verhinderen van reanimeren is niet zo gemakkelijk 1

Cardioloog Ruud Koster vindt dat niemand een reanimatie buiten het ziekenhuis mag worden onthouden, tenzij dit expliciet ingaat tegen de wens van betrokkene (Opiniepagina, 19 mei). Op het moment zelf zal die wens vaak niet bekend zijn, maar een niet-reanimeerpas of -penning moet dan volgens Koster verhinderen dat iemand tegen zijn zin wordt gereanimeerd. Dat het niet zo eenvoudig ligt, illustreert een gebeurtenis uit mijn tijd als co-assistent.

Op de hartbewaking wordt een man van ongeveer 65 jaar binnengebracht die buiten het ziekenhuis is gereanimeerd. De man is in elkaar gezakt bij een bushalte op het moment dat daar een bus arriveert. De alerte buschauffeur alarmeert de hulpdiensten die zeer snel ter plaatse zijn. De reanimatie is succesvol, zeker als blijkt dat de patiënt vrijwel direct bij kennis is en hoegenaamd geen (hersen-)schade aan het voorval overhoudt. Eind goed al goed? Niet helemaal. De man wilde wegens zijn zeer slechte hartfunctie niet meer worden gereanimeerd. Om die wens ook voor de buitenwereld kenbaar te maken, droeg hij een ketting met een grote hanger ter hoogte van zijn hartstreek waarop in rode letters `niet reanimeren` stond vermeld. Dat is blijkbaar door iedereen over het hoofd gezien. Of hij de ketting daarna nog heeft gedragen weet ik niet, maar ik betwijfel het ten zeerste. Bij een reanimatie moet immers snel worden gehandeld. En daar verandert geen enkele pas of penning wat aan.

    • Bastiaan de Galan