Parijs aan Rembrandtplein

In een Amsterdamse brasserie verkeert Joep Habets in Parijse sferen

U kunt me geen groter plezier doen dan met een etentje in een Parijse brasserie. Mijn favoriet is La Coupole, onderdeel van de groep Flo die binnen en buiten Parijs een aantal op klassieke leest geschoeide brasserieën exploiteert. Een monumentale ruimte, het geroezemoes van honderden eters, ervaren kelners, met zwaarbeladen bladen af en aan rennende hulptroepen, ongecompliceerde gerechten volgens beproefde receptuur.

Voor een brasserie Flo hoef je niet meer naar Frankrijk, maar kun je sinds kort terecht nabij het Amsterdamse Rembrandtplein. De brasserie ziet er veelbelovend uit. Meteen links na de entree ligt een animerende uitstalling van schaal- en schelpdieren op ijs. Flo Amsterdam ontbeert de majestueuze hoogte die de Franse zaken vaak hebben. Het interieur mist nog het patina der jaren, maar de sfeer is met donkerbruine betimmeringen, stralend koper en rood pluche goed getroffen.

Het aanbod stelt niet teleur met klassiekers als choucroute au riesling, sole meunière en côte de boeuf. De wijnkaart bevat uitsluitend Franse wijnen. Uiteraard is er een groot assortiment fruits de mer. Dat is nog even wennen voor het Amsterdamse publiek. Slechts een handjevol gasten doet zich tegoed aan de schaal- en schelpdieren. Mijn eetpartner, die in Le Touquet-Paris-Plage de bediening ooit imponeerde door het plateau fruits de mer royal in zijn eentje in anderhalf uur leeg te peuzelen, laat het niet op zich zitten en neemt een assiette de l'écallier. Dat biedt tegen een redelijke prijs een gevarieerd assortiment met onder meer perfect opengemaakte oesters, garnalen, wulken en alikruiken, geserveerd met gesnipperde ui in rode wijnazijn.

Overtuigend is de soufflé van roquefort, een wolk vol smaak, met een garnituur van gepocheerde peer, schorseneer, walnoot en een goed aangemaakte groene salade. Ook de rogfilet schenkt voldoening, goudbruin gebakken en zonder kapsones gepresenteerd met linzen en paddestoelen.

De steak tartare is een andere klassieker uit de brasseriekeuken. Eigenlijk nauwelijks uit de keuken, want de gehakte biefstuk wordt in de eetzaal door de bediening aangemaakt. Tevoren worden de ingrediënten getoond, zoals gesnipperde ui, kappertjes en eidooier. Ook krijg ik de keuze tussen pittig en minder pittig voorgelegd. Pittig blijkt later overigens nog tamelijk mild te zijn. Bij de tartaar worden voortreffelijke grof gesneden pommes frites geserveerd.

De bediening mist de Parijse snelheid, hoewel je het ontbreken van de gejaagdheid ook prettig kunt vinden. Tot half tien loopt het op rolletjes, daarna is de concentratie weg en gaat er van alles mis.

Toch slagen ze erin nog desserts op tafel te krijgen. Het meringuetaartje met twee soorten chocolademousse is weinig subtiel en erg machtig. De chef is geen toetjeskok pur sang, vermoed ik. Al is de crème brûlée heel aardig.

Tijdens de koffie vragen we ons hooggestemd af of een Parijse brasserie in Amsterdam nu kitsch is of Frans gastronomisch imperialisme. Even later staan we niet op de brede boulevard Montparnasse maar weer met beide benen op de natte grond van de smalle Amstelstraat.

Flo Amsterdam, Amstelstraat 9 Amsterdam, 020 8904757, www.floamsterdam.com