Het laatste kwartier

Tamar de Waal (18) doet eindexamen gymnasium aan Dalton Voorburg. Drie keer doet ze verslag van de typische blik op de werkelijkheid die daarbij hoort.

Alle uren zijn opgedeeld in vieren. Dat heeft als gevolg dat er in een mensenleven een hoop kwartieren zitten. Eigenlijk sta ik er nooit bij stil wanneer ze beginnen of eindigen. De laatste tijd is dat anders. Vanaf het moment dat ik de gymzaal betreed, bestaat mijn leven uit kwartieren en een klok die ik moet zien bij te houden.

Een examen duurt niet drie uur, maar twaalf kwartieren en die moeten elk wijs worden ingedeeld. In een stramien van tijdstippen probeer ik vat te krijgen op de 180 minuten die mij per toets gegeven zijn en die aanvoelen als een tijdperk.

Zo probeer ik mij te houden aan de regel dat ik na vijf kwartier op de helft van mijn examen ben. Dan trek ik nog eens vijf kwartier uit voor de andere helft, om de laatste twee te gebruiken om alles nog eens na te lopen. Zo is het examen als een blokkentoren met blokken van vijftien minuten.

Er is één kwartier dat meer aandacht krijgt dan de andere en dat is het allerlaatste van het examen. In de laatste vijftien minuten mag niemand zijn gemaakte werk meer inleveren en voortijds vertrekken, maar moet er gewacht worden totdat het examen officieel wordt beëindigd door één van de aanwezige surveillanten.

Luttele minuten na de ingang van dit laatste kwartier ben ik doorgaans klaar met mijn toets. De strijd is gestreden en vastgelegd op velletjes papier. Ik vouw de volgeschreven blaadjes in elkaar, stop mijn pen terug in mijn etui en ga achterover zitten. Als ik voor me kijk, zie ik gebogen ruggen haastig schrijven. De laatste minuten om de woorden of getallen in de juiste volgorde te plaatsen zijn ingegaan

Ik heb even gedacht dat ik me tijdens het laatste kwartier van een examen sereen voel, maar nu ik dit schrijf betwijfel ik dat weer. Het komt in ieder geval wel in de buurt.

Misschien is het mij wel vreemd, een kwartier wachten zonder dat ik iets kan of mag doen. Geen muziek, geen boek, geen telefoon.

Zelden is iets zo een kwestie van tijd geweest.

www.nrc.nl/scholieren/tamar www.nrc.nl/eindexamen