Basso

De renners in de Giro zaten gisteren gewoon op de fiets. Ze lieten het Spaanse dopingschandaal voor wat het was: fabulatie van ketters. Ivan Basso leek ook weinig last te hebben van achterklap. Zijn naam was dan wel gevallen in de ontmaskering van het duistere handeltje van dokter Eufemiano Fuentes, maar Ivan is een trotse Italiaan die al zoveel dopingzondaars uit het wiel heeft gereden, dat injectienaalden voor hem niets meer te betekenen hebben dan grassprietjes.

Ivan gaf geen krimp. Het roze stond hem even mooi als de voorbije dagen, toen onschuld nog des renners was. Het engelengezicht vertoonde niet één rimpel, noch gefronste wenkbrauwen. De vage glimlach als vanouds: van tropisch hout. Doping: het blijft in de familie.

Populaire sportkranten schreven dat het einde van het wielrennen nabij lijkt. Jeroen Blijlevens dacht daar op Eurosport anders over. De ex-sprinter heeft veel meegemaakt in de Tour van '98. Hij werd mede gecriminaliseerd als lid van de TVM-ploeg. Blijlevens was de Franse justitie voor: hij stapte op Zwitserse bodem uit de Tour. Later werden hem alsnog een paar haren uitgerukt voor onderzoek naar Epo-gebruik. Uiteraard vergeefse moeite. Jeroen waste witter dan wit. Gisteren zei hij dat er nooit een einde komt aan die prachtige wielersport. Ook niet als het hele peloton aan een injectienaald ligt. Ik geloof Blijlevens op zijn woord.

Wielrennen staat in de continuïteit van doping. Welke sport niet? De malafide dokter Fuentes zou ook een aantal topvoetballers en -atleten in behandeling hebben genomen voor bloeddoping. Fuentes is getrouwd met een atlete die ooit op doping is betrapt, maar later werd vrijgesproken. Om maar te zeggen dat Epo, anabole steroïden en wat voor Chinees spul ook in de beste families wordt aangetroffen. Fuentes is van opleiding gynaecoloog. Dan weet je wel dat vooruitgang en beschaving vooral een kwestie van hormonen zijn.

Op de flanken van de koninginnenrit in de Giro barstte gisteren een volksfeest los. Blije, dolgedraaide mensen, die het liefst op de rug van hun idool waren gekropen. Zij hadden er geen boodschap aan dat Ivan Basso misschien ooit patiënt is geweest van dokter Fuentes en zich, in vervlogen tijden, ook nog liet betasten door een Italiaanse futuroloog, dokter Luigi Cecchini. De laatste is nu lijfarts van Thomas Dekker.

De in verdenking gestelde ploegleider van Liberty Seguros, Manolo Saiz, kreeg op het politiebureau in Madrid een zenuwinzinking. Pure onnozelheid. Saiz is een monument van het Spaanse wielrennen, maar wel een monument met vuile handen. Dat was al zo in de Festina-Tour van 1998. Dat wisten ze ook bij de UCI. Hein Verbruggen had grote twijfels over de praktijken van Manolo Saiz, maar daar zweeg hij in alle talen over. Hein is altijd meer supporter dan preses van het cyclisme geweest. Conform de menigte.

Er is geen land zonder dopingschandaal. In Spanje deden ze daar niet moeilijk over. De wetgeving is nu verstrakt, maar dat zich onder het zadel van de wielrenner een farmaceutisch labyrint ontvouwt, is voor Spaanse burgers geen probleem. Dat is het ook niet voor Italianen, Fransen en Nederlanders. Hoor je in de VS, toch hét land der puriteinen, nog iets van misbaar opklinken over Tyler Hamiltons bloeddoping? Tyler zit alweer vrolijk op de fiets, zij het voorlopig voor charitas.

Uit het onderzoek van de Guardia Civil zou blijken dat maar liefst 200 toprenners zich kwamen bevoorraden in het netwerk van Fuentes en Saiz. Tweehonderd? Dan is er straks geen ProTour meer. Dan wordt er nog alleen continentaal gefietst. Dat wil zeggen: veredelde kermiskoersen. Het verbaast me trouwens dat de Italiaanse drugbrigade zich in deze Giro zo gedeisd heeft gehouden. Maar we zijn nog niet in Milaan. De San Remo-blitz van 2001 kan zich nog altijd voordoen.

Ook de naam van Jan Ullrich is gevallen in het Spaanse dopingschandaal. Zou hij daarom met stille trom uit de Giro zijn gestapt? T-Mobile zegt van niet, maar de ploegleider van Ullrich, de Belg Rudy Pevenage, heeft minstens zoveel kennis van het menselijk lichaam als dokter Fuentes.

Ik heb geweldig genoten van deze Giro. Jammer dat de legendarische etappe naar Kronplatz door de barre weeromstandigheden moest worden geamputeerd. De Giro is hoe dan ook wielerepos geworden. Dat de Guardia Civil niet de tact had om pas na deze Ronde met het dopingschandaal naar buiten te treden, is onvergeeflijk. Boeren zijn het.