www.nrc.nl/leesclub

Ik ben zo iemand die door Ger Groot een ‘wanhopig verdediger’ van Houellebecq wordt genoemd. Groot recenseert een hamer en dan wil hij dat die goed zaagt. Hij gaat De wereld als markt en strijd te lijf met het vooropgezette idee dat het boek een coherente filosofische theorie zou moeten bevatten. Maar daar gaat het helemaal niet om. Houellebecqs werk is nadrukkelijk literair en niet filosofisch. De lezer is getuige van het complete scala van emoties, stemmingen en gedachten van de hoofdpersoon. Als lezer hoor je een krachtige, individuele stem die je meevoert in een hoogst persoonlijk universum. Dat daarbij vaker sociologische dan psychologische overwegingen een rol plegen te spelen, en filosofische gedachtenflarden niet altijd uitgewerkt, nieuw of coherent zijn – bij hoeveel mesnen zijn ze dat wel? – zijn kenmerken die Houellebecqs werk niet a priori diskwalificeren.

Groot klaagt ook dat Houellebecq zich ‘niet erg streng aan zijn eigen regels houdt’. Maar sinds wanneer moet een romanschrijver dat? Uit alles blijkt dat Groot niets heeft met dit soort literatuur. De stem van Houellebecq is aangrijpend en onthutsend in zijn oprechtheid en zijn intimiteit. Soms zijn zijn personages of hun gedachten inderdaad kinderachtig of puberaal. Inderdaad zwalken zij, op voor Groot onverdraaglijke wijze, tussen cynisme en romantiek. Het lijken wel echte mensen!

HR van Haarst

Bravo! Ik sluit me graag aan bij bovenstaande reactie. Houellebecq heeft een specifiek eigen stempel, maar dat is geen reden om hem naar de prullenmand te verwijzen. Is ons bestaan dan niet leeg? Is onze wereld niet doordrongen van jeugd en seks? Zet de tv maar aan op antwoord te krijgen op deze vraag. Sommige mensen moeten de rol op zich nemen van extremist om een bepaald onderwerp aanhangig te maken. Dat vereist moed en wil helemaal niet zeggen dat de verkondiger zelf ook zo extreem denkt. Ik ben geen wanhopig, extreem verdediger van Houellebecq. Vijf boeken heb ik met heel veel plezier gelezen. Mogelijkheid van een eiland vond ik al een minder boek. Ik weet niet of z’n eventueel volgende boek mij nog kan boeien. Ook extreme ideeën zijn vergankelijk. Alleen interessant als het nieuw, jong en fris is?

A.G.M. Keijser