De trotse jongens uit Suriname met een judohart

Guillaume en Dex Elmont zijn dé Nederlandse judotalenten van dit moment.

De broers doen mee aan de Europese kampioenschappen in Finland.

Judoka’s Guillaume (links) en Dex Elmont. Foto Jørgen Krielen © Jorgen Krielen/Amsterdam/11-05-2006/ Guillome(l) en Dex Elmont Krielen, Jorgen

De grootste Nederlandse judotalenten van de laatste jaren. Zo omschrijft mannenbondscoach Maarten Arens Guillaume en Daxenos (‘Dex’) Elmont.

Arens kent de broers, die in 1999 overstapten naar de Haarlemse sportschool Kenamju, sinds hun juniorentijd. Samen met de coaches Cor van der Geest en Louis Wijdenbosch bracht hij hun de tactische kneepjes van het seniorenjudo bij.

De oudste, vijfvoudig Nederlands kampioen Guillaume Elmont (24) vestigde vorig jaar zijn status als internationaal topjudoka met het veroveren van de wereldtitel in Kairo. Bij dat toernooi eindigde Dex Elmont (nu 22) als 21-jarige op een verdienstelijke zevende plaats.

Vorig jaar werd hij voor het eerst Nederlands kampioen. Met de winst bij het A-toernooi van Rotterdam, zijn eerste wereldbekerzege, bevestigde de jongste Elmont in maart de stijgende lijn in zijn ontwikkeling.

„Guillaume staat aan de top, Dex is onderweg”, zo vat Arens het samen. Wat hem betreft gelden beide broers als medaillekandidaat bij de Europese kampioenschappen in Finland. Dex komt vandaag in actie in de klasse tot 66 kilogram, Guillaume (-81 kg) morgen. „Ze zijn kanshebber, maar alles moet wel kloppen op zo’n dag.”

Kenamju-coach Cor van der Geest beaamt de progressie van de jongste broer. „Dex heeft het laatste half jaar een grote stap gemaakt.” Van der Geest heeft zich vroeger meer beziggehouden met het coachen van Guillaume, maar hij kent beide broers goed. „Het zijn trotse Surinaamse jongens. Ze zijn explosief en moeten het van momenten hebben.” Dat de Elmonts „technisch goed geschoold” zijn, vergemakkelijkte Van der Geests werk als coach. „Ze hebben door hun vader in de basis goed leren judoën.”

„We zijn een echte judofamilie, maar school kwam altijd op de eerste plaats”, zegt Ricaldo Elmont over de opvoeding van zijn zoons. Beiden studeren aan de Vrije Universiteit van Amsterdam. Dex is tweedejaarsstudent Geneeskunde; Guillaume hoopt dit jaar af te studeren als psycholoog. Vader Ricaldo is meervoudig Surinaams kampioen en werd uitgeroepen tot ‘Surinaams judoka van de (twintigste) eeuw’. Maar hij heeft zijn zoons nooit onder druk willen zetten om in zijn voetsporen te treden. Hij kent uit eigen ervaring de druk die topsport met zich meebrengt en wilde geen eisen stellen aan zijn zoons. „Ze moesten het zelf leuk vinden.”

Het was zijn vrouw Madzy die besloot de jongens „op judo te doen”. Dex was vier jaar oud en Guillaume zes, toen ze begonnen te „stoeien” op de sportschool van Henny Pleizier in Amsterdam Zuid-Oost. Pa Ricaldo was nauw betrokken bij de judolessen van zijn zoons, die zowel over links als over rechts kunnen aanvallen. „Ik heb hun allround judo bijgebracht en de nadruk gelegd op techniek.” Met succes, want in 1999 stapten de broers bij gebrek aan goede sparringpartners over naar Kenamju.

„Een bewuste stap. Op de club in Amsterdam was geen tegenstand meer”, aldus vader Elmont. Over de rol van Arens en Van der Geest is Elmont goed te spreken. „Cor stimuleert dat ze hun mening geven.”

En om een eigen mening zitten de broers Elmont ondanks hun ingetogen aard bepaald niet verlegen. Het zijn intelligente jongens, zegt vader Elmont over zijn zoons die allebei nog thuis wonen. Guillaume is de meest introverte. „Alles draait bij Guillaume om eerlijkheid en vertrouwen. Dexie is toegankelijker, maar heeft alles ook goed in de gaten. Tegen ze schreeuwen werkt niet. ‘Geen grote bek tegen mijn kinderen’, heb ik als voorwaarde gesteld.”

De aanpak bij Kenamju leverde al snel succes op. Beiden wonnen de Europese titel bij de junioren: Guillaume in 2000, Dex drie jaar later. De doorgaans lastige overstap naar het seniorenjudo hebben ze achter de rug. Dex behaalde bij het A-toernooi van Rotterdam zijn eerste aansprekende internationale titel in het seniorencircuit.

Hoogtepunt blijft Guillaume’s machtsgreep bij de WK. Daarmee revancheerde hij zich voor de uitschakeling in de eerste ronde tijdens de Olympische Spelen van Athene. En nam hij wraak na de verloren halve finale van de EK in Rotterdam (2005), waar hij titelfavoriet was. Van zijn status als begenadigd talent zonder overwinning op een internationaal titeltoernooi is Guillaume Elmont definitief verlost. „De Spelen kwamen nog te vroeg, maar de EK waren een échec. Achteraf heeft het goed uitgepakt, want hij was scherp bij de WK.”

Voor Van der Geest waren de WK het bewijs dat zijn pupil mentaal gegroeid was en beschikte over „de onvoorwaardelijkheid die nodig is om kampioen te worden”. Voor Arens was de wereldtitel een bevestiging van wat hij allang wist. „Guillaume is een fantastische judoka. Bij de junioren zag ik al dat er zoveel in zat. Het moest er alleen een keer uitkomen op een groot toernooi.”

    • Pieter de Vries