This in Next in Rusland

repin.jpgU herinnert zich misschien dat ik grote moeite had nieuwe trends te vinden in Rusland. Dat is toch gelukt, op suggestie van mijn onvolprezen Joelia: extreem weekeindtoerisme met Russische slag.

Ziehier mijn stukkie voor Next, in ruwe versie, met wat links.

Dat extreem toerisme is Rusland aanslaat, is geen wonder. Nergens lijdt men gretiger om verlossing te vinden. Dus wat doet de vervreemde Moskouse kantoorwerker om zijn Russische ziel te hervinden?
Sinds twee jaar kan je een weekeind het leger in, in een oude kazerne bij de stad Jaroslavl. De startprijs per etmaal is 200 dollar, voor extra geld mag je parachutespringen, helikoptervliegen en met machinegeweren schieten. Het kamp is van de bond van Tsjetsjenië-veteranen, de drilsergeants zijn paratroopers en spetsnaz die, zo belooft kamphoofd Andrej Palatsjov, ‘gegarandeerd bloed hebben gezien.’
De rekruten paraderen, kruipen door de modder, leren vechten. ‘Dedovtsjina’, stelselmatig afblaffen en treiteren, is gratis. Rebelse rekruten moeten opdrukken, toiletten met hun tandenborstels reinigen en een natte vloer met hun lichaam dweilen. ’s Avonds is er kasja (boekweitpap) en patriottisch gezang rond het kampvuur. En ’s nachts is niet uitgesloten dat  Tsjetsjeense terroristen de schildwachten overmeesteren en de barak onder de voet lopen. ‘Nee, ze onthoofden niemand. Wel gijzelen ze iedereen de hele nacht in het drooghok.’ (Oeps, juist daar gebeuren rare dingen volgens dit stuk)
Onvoldoende tijd? Dan kunt u zich een middagje melden aan de Wolga, bij de stad Oeglitsj. Voor tien euro per persoon (voor groepen van twintig) ben je daar even boerlak, Wolgasleper. In authentieke lompen sleep je een platbodem met 320 ton last drie kilometer langs de Wolga. Tijdens een Russische maaltijd leren de toeristen slepersliederen (‘Linker spaan vooruit! Rechter spaan vooruit!), daarna is het sjouwen geblazen. De artel - groep - kiest zelf zijn voorman.
Maar de ware verlossing vind je in de bossen rond Sint Petersburg. Daar kan je jezelf begraven onder deskundige leiding van psycholoog Vladimir Jevtsjoeskin. Hij praat eerst met u, want niet iedereen is er klaar voor. ‘Maar aan uw stem te horen, bent u gereed’, zegt hij. ‘We komen allen uit de moeder aarde en keren ooit naar haar terug. Bij ons gaat uw ziel op in het zand.’
Hoe dan? Je rijdt in de avondschemering naar een plek met hoge heuvels en oeroude sparren. ‘De macht der natuur is daar voelbaar.’ Rond twaalf uur ’s nachts mag je je eigen graf graven. Acht uur scheppen, plastic en boomtakken erin, en de zelfbegrafenis begint.
Jevtsjoekin: ‘Wij doen het deksel en der aarde overheen. Mijn advies: luister. Eerst zult u uw lotgenoten horen vloeken, huilen en bidden. Zo reinigen ze hun ziel. Daarna wordt het stil. Masturberen mag, wij moedigen dat zelfs aan. Slapen niet, daarom slaan we elk half uur op een gong bij uw luchtkanaal.’
Eerst is er angst. ‘Luister dan goed naar uw adem en naar de aarde.’ Dan merk je dat de tijd sneller gaat, ga je dingen zien, beland je in een tijdloze zone. Na acht uur herrijs je als herboren uit je graf. ‘Sommigen blijven liefst zo lang mogelijk.’