Hill: de meester op de jazzpiano

Toen zijn tijdgenoten vanwege de freejazz de afspraken over harmonie en ritme overboord kieperden, probeerde pianist Andrew Hill toch juist daarbinnen zijn vrijheid te bevechten. Met grillige structuren en avontuurlijke uitwaaieringen bewandelde hij tussen de jaren '60 en '70 een wonderlijk eigenzinnig pad, met legendarische albums voor Blue Note.

Hill erkent dat hij wel een “boze periode' heeft gehad, maar dat hij het op een gegeven moment zat werd om de piano af te ranselen. ,,Daarvoor is het een te mooi instrument.“ Dat zegt genoeg, want emotie beheerst altijd de jazz van Hill. Of hij nu zijn boosheid gebruikte of juist de stilte als dramatische inzet maakte van zijn spel, de kracht was voelbaar.

Met een nieuw platencontract bij Blue Note, een nieuwe band en een mooie, nieuwe cd (Time Lines) is een volgende, veelbelovende periode aangebroken voor Hill (68). Het is de comeback van een artiest, bij wie in '04 kanker werd geconstateerd maar die zich desondanks onverminderd blijft geven voor de muziek. Hill heeft nog genoeg te zeggen en dat hij nu weer wordt erkend doet hem goed.

Bij het concert van het Andrew Hill New Quintet in Rotterdam wrong het meteen prettig als vanouds. Ongebruikelijke arrangementen met moeilijk te volgen ritmes vormden een telkens weer veranderend muzikaal landschap. De lange stukken waren vaak opgebouwd rondom een repetitief themaatje van saxofonist Jason Yarde en trompettist Byron Wallen. Als jonge honden bliezen ze de melodie, om Hill te verlokken tot een asymmetrisch antwoord.

Maar het waren spaarzame momenten dat de pianist zich in een echte vrije val liet horen. Zoals de fraaie ballade in de toegift. Verder liet hij veel over aan zijn op coherente wijze improviserende blazers met vraag-en-antwoord-spelletjes en los van elkaar in het gevarieerde raamwerk van bas en drums. Hill frummelde er dan wat onzichtbaar en introvert doorheen, om op geregelde tijdstippen weer in de juiste plooi te vallen. Zo ontstond een kwintet in drie autonome delen: de ritmesectie, de blaassectie en Hill, de oude meester, die het vooral hield op bedaarde introspectie.

Concert: Andrew Hill New Quintet. Gehoord: 20/5 Theater Lantaren/Venster, Rotterdam.

    • Amanda Kuyper