Bij elkaar op hun plek

De band Guillemots laat zich niet vastpinnen op één soort muziek.

De gevarieerde achtergronden van de bandleden is opvallend.

Foto Paul Bergen 15-4-2006 Rotterdam Guillemots Copyright Paul Bergen Bergen, Paul

Een cd hadden ze nog niet uit, toen de Brits/Braziliaanse popgroep Guillemots met succes optrad tijdens de festivals London Calling en Motel Mozaïque. Hun langverwachte debuut From The Cliffs, dat door de bandleden met klem 'ons verzamelplaatje' genoemd word, is inmiddels uit.

Het is wel degelijk een afgerond werkstuk op albumlengte, samengesteld uit de singles die ze tussen 2003 en nu uitbrachten. De uitbundige popsong Trains to Brazil, met een hilarische videoclip van de band die optreedt voor een zaal vol verveelde schoolkinderen, heeft alle kenmerken van een zomerhit.

Guillemots, genoemd naar een watervogelsoort die vooral op de Shetlandeilanden voorkomt, wil zich niet laten vastpinnen op één soort muziek. Zanger en pianist Fyfe Dangerfield is thuis in pop en jazz, maar houdt er nevencarrières in klassieke en elektronische muziek op na. Contrabassiste Aristazabal Hawkes speelt net zo makkelijk folk als fusion. Gitarist MC Lord MagRao was in een vorig leven de drijvende kracht van een metalband in Sao Pãolo en drummer Rican Caol beschouwt zijn muziekpraktijk als één grote drumsolo. Samen maken ze verbazingwekkend toegankelijke en bevlogen popmuziek.

Fyfe Dangerfield werd al eens omschreven als 'een ADHD-versie van Jamie Cullum' maar kan ook uit de hoek komen als een ingetogen pianoman à la Chris Martin van Coldplay. 'Gekke geluiden zijn een onmisbaar onderdeel van onze muziek,' zegt hij. 'Een liedje is bij ons niet af zonder machinale piepgeluiden uit de synthesizer of geschreeuw van de bandleden. Tom Waits en de avantgardecomponist Harry Partch behoren tot mijn grote voorbeelden. Van hen kun je leren dat je geen enorme geldbedragen aan percussie-instrumenten uit hoeft te geven, als je ook met een lepeltje op een wijnglas kunt tikken. Muziek is overal en in alles zit muziek.'

Een standaard-rockband met bas, gitaar en drums wil Guillemots niet zijn. Dangerfield: 'De Bristol-scene van Massive Attack en Portishead was voor mij een belangrijk signaal dat een band iets anders kan spelen dan rocksongs in het bekende stramien. Franz Ferdinand en The Strokes hebben aangetoond dat er nog steeds avontuurlijke richtingen mogelijk zijn in de rock, maar voor ons mag er altijd een beetje soul- en jazzgevoel bij zitten. De contrabas maakt onze muziek per definitie jazzy.'

Bassiste Aristazabal Hawkes, oorspronkelijk een Canadese, heeft met Kim Deal van The Pixies gemeen dat ze niet op het podium kan staan zonder een stralende, aanstekelijke glimlach. 'Bas spelen maakt me blij, vooral wanneer ik iets anders te doen krijg dan alleen maar slaafs de grondtonen opdreunen. Voor mij mag muziek best ingewikkeld zijn. Dat houdt me alert en het maakt me vrolijk.'

Het grootste schrikbeeld voor Fyfe Dangerfield is dat hij bekend zou worden met voorspelbare, hapklare muziek. 'De meeste van onze songs zijn begonnen met een beetje pingelen op de piano of gefröbel met elektronica op mijn viersporenrecorder. Het leek me ondenkbaar dat ik al die vreemde vondsten ooit op het podium zou kunnen brengen. Totdat we in deze samenstelling bij elkaar kwamen en alles op zijn plaats viel. We zijn beslist geen band uit een boekje. Niemand kon vooraf bedenken dat een lieve jazzbassiste, een ruige heavy metalgitarist en een tamelijk eigenwijze drummer zo goed bij elkaar zouden passen. Mijn nieuwste uitdaging bestaat er uit dat ik compacte popsongs probeer te schrijven, die in drie minuten een afgerond verhaal vertellen. Maar op het podium komt het er toch altijd weer op neer dat we het avontuur zoeken.'

Dangerfield wil twee dingen: 'In alle keukens ter wereld moet onze muziek uit de radio komen. En we willen niet veilig aan de waterkant blijven dobberen; we willen de boot naar het midden van de zee varen om te zien wat er achter de horizon is. Die zucht naar experiment en het verlangen om beroemd te worden lijken onverenigbaar. Maar het gaat ons lukken, want overal waar we komen laten we een enthousiast publiek achter.'

Guillemots: From The Cliffs (Naïve/Play It Again Sam), optredens 10 juni Melkweg, Amsterdam, 11 juni Rotown, Rotterdam.

    • Jan Vollaard