Euronext-beleggers zetten NYSE voor het blok

Sommige aandeelhouders van Euronext stellen zich merkwaardig vijandig op tegenover de overnamegesprekken die de Europese fusiebeurs voert met de New York Stock Exchange (NYSE). Een groep beleggers, waaronder hedge fund TCI, heeft op het nieuws van de NYSE-onderhandelingen gereageerd door nóg harder aan te dringen op exclusieve besprekingen tussen Euronext en Deutsche Börse over een fusie of overname. Kijk maar eens naar de voorwaarden die zij aan de gesprekken met de Amerikanen hebben gesteld.

Tenzij de NYSE volgende week met een stevig bod op de proppen komt - hetgeen zeer onwaarschijnlijk lijkt, gezien de complexe materie - zullen deze aandeelhouders ervoor stemmen de deur in het gezicht van de Amerikanen dicht te smijten.

Normaal gesproken zouden aandeelhouders concurrentie bij biedingen moeten verwelkomen, om de eenvoudige reden dat het ze meer kans geeft een hogere prijs voor hun aandelen te bedingen.

En Euronext zou er zeker baat bij hebben als er een veiling op gang zou komen. Deutsche Börse heeft niet bepaald veel haast aan de dag gelegd bij zijn poging de beurs in te lijven. De Duitsers hebben nog niet eens een prijs genoemd. Bij ontstentenis van een concurrerend bod, lijkt het erop dat Euronext weinig kans maakt een fijne premie voor zijn aandelen in de wacht te slepen.

Betekent dit dat TCI en andere beleggers zich irrationeel opstellen?

Integendeel. Zij gedragen zich juist uiterst rationeel. De reden dat zij een voorkeur hebben voor een bod van Deutsche Börse is dat zij zowel aandelen bezitten in die beurs als in Euronext. Een fusie tussen de twee beurzen zou hun belangen bekrachtigen. Bovendien zou een bod van de NYSE Deutsche Börse waarschijnlijk zonder partner laten zitten in de huidige consolidatieronde onder de effectenbeurzen. Dat zou ertoe kunnen leiden dat deze beleggers verliezen lijden op hun Duitse aandelen.

Het is veelzeggend dat het enige lid van de pro-Duitse factie dat nog enigszins openstaat voor een bod uit New York het hedge fund Atticus is. Maar dat heeft dan ook eveneens een belang in de Amerikaanse beurs.

De beleggersgroep betoogt dat de gesprekken met de New Yorkse beurs niet serieus zijn en zinspeelt erop dat Euronext er alleen maar mee schermt om tijd te winnen. Daarom zou de groep de zaak er zo graag doorheen willen drukken.

Maar die redenering klopt niet. Als de Amerikanen echt geen belangstelling hadden, is het niet duidelijk waarom de beleggersgroep zich daar zo druk om zou moeten maken. Deutsche Börse zou dan immers nog steeds de enige gegadigde zijn. De activiteiten van de beleggersgroep duiden er juist op dat de Amerikanen werkelijk belangstelling tonen. En als dat inderdaad zo is, dan handelt de groep niet in het belang van de andere aandeelhouders van Euronext.

Jonathan Ford

Arcelor moet nu met Mittal gaan onderhandelen

Het oorspronkelijke bod van Mittal Steel op Arcelor voldeed in twee opzichten niet: het was aan de magere kant en de aandeelhouders van Arcelor kregen tweederangsaandelen aangeboden in een grotendeels met aandelen gefinancierd voorstel.

Het nieuwe bod van Mittal betekent op beide punten een grote stap voorwaarts. In de eerste plaats zijn de financiële voorwaarden met 34 procent verbeterd. Met het nieuwe bod krijgen aandeelhouders een aandeel Mittal voor elk aandeel Arcelor, plus 11,10 euro in contanten. Eerst bood Mittal 0,8 aandelen van het eigen bedrijf voor elk Arcelor-aandeel, plus 7 euro. Bij vijandige overnames moeten de gegadigden vrijwel altijd hun oorspronkelijke bod verhogen, maar deze verruiming is omvangrijker dan normaal.

In de tweede plaats zal Mittal de tweeledige structuur van het aandelenkapitaal ongedaan maken, die de familie Mittal in staat zou hebben gesteld tweederde van het stemrecht in het nieuwe bedrijf in handen te houden. Als je daarbij optelt dat de aandeelhouders van Arcelor ook meer aandelen zullen krijgen, zal de juridische en economische eigendom van de familie Mittal dalen naar 45 procent. Dat is nog steeds veel, maar van absolute controle is dan geen sprake. In samenhang met de andere beloofde veranderingen op het gebied van het ondernemingsbestuur zal het voor Arcelor moeilijk worden vol te houden dat zijn aandeelhouders met een fooi worden afgescheept.

Is dit dan de beslissende klap? Dat zou heel goed kunnen. Als Arcelor nog steeds 'nee' wil blijven zeggen, zal het met sterke argumenten moeten komen. Het bedrijf kan grofweg twee wegen bewandelen. De eerste is volhouden dat de aandelenkoers van Mittal te hoog is in vergelijking met die van Arcelor. Maar dat argument wordt al maanden gebruikt zonder veel indruk te maken. Bovendien heeft Mittal deze kritiek enigszins geneutraliseerd door de aandeelhouders van Arcelor voor een deel de keuze te laten of ze alleen maar contanten willen als ze de aandelen van Mittal niet willen hebben. Een aandeel Arcelor zou dan 37,74 euro opbrengen. In totaal zou het bod Mittal 7,6 miljard euro in contanten kunnen kosten.

De andere strategie die Arcelor nog zou kunnen nastreven is het tevoorschijn toveren van een of andere redder in nood. De afgelopen maanden hebben diverse geruchten de ronde gedaan, maar tot nu toe is er niets of niemand naar voren getreden met een opwindend plan. Als Arcelor nog een konijn in zijn hoed heeft, moet het concern dat nu tevoorschijn halen. Anders kan het waarschijnlijk maar beter met Mittal gaan onderhandelen in de hoop er nog iets meer uit te kunnen persen.

Hugo Dixon

Voor meer commentaar uit Londen: www.breakingviews.com. Vertaling Menno Grootveld

    • Jonathan Ford Hugo Dixon