Een heilzame beurskou

De aandelenhandel is een wereldwijd gezelschapspel waaraan iedereen mag deelnemen. Vijf dagen per week verzamelen miljoenen spelers zich achter hun beeldscherm onder leiding van spelleider Wall Street, die op veel markten mede de gang van zaken bepaalt. Ook tussen Amsterdam en New York bestaan er al tientallen jaren innige banden.

Sinds enige tijd hapert in de VS om verschillende redenen de opwaartse koersdruk. Hogere olieprijzen. Meer inflatie, waardoor de korte en lange rente oplopen. Lagere dollar. Tekorten in de VS. Enfin: het overbekende rijtje onheilen. Je kan die koersdalingen ook minder onheilspellend benaderen.

Omdat de beurs een spel is waaraan beleggers, handelaren en organisatoren willen verdienen, lijkt het veel op monopoly. Wanneer alle huizen, hotels en straten verkocht zijn en een of meer spelers blut zijn of in de gevangenis zitten, houdt het spel vanzelf op. Je moet opnieuw beginnen om de lust van de spelers weer op te wekken. Net als op de beurs.

Wanneer de beursindexen of de koersen van bepaalde bedrijven recordstanden naderen, worden de spelers voorzichtig en vragen zich af wat er nog (meer) in het vat zit. Daarom leunen ze achterover en doen niet meer mee. Een heel verstandige strategie. Maar voor de handelaren en organisatoren is die passiviteit de dood in de pot. Dus moet het spel weer op de wagen.

Een van de middelen is de onheilen, die eigenlijk allang leven, te laten bedrukken door de opiniemakers van de beurswereld en tegelijkertijd aandelen te verkopen, waardoor de koersen sterk dalen. Niet te sterk, want dan jaag je beleggers (te) lang weg en werkt zo'n actie averechts. Dus is het de (moeilijke) kunst de boel aan de gang te houden met ups en downs, en pakkende (economische) verhalen.

Conclusie: de beurs is net een circuspiste waar een jongleur tientallen ballen in lucht probeert te houden, tot er een paar vallen, zoals in de afgelopen dagen.

Is dat eng en risicovol? Nee, want wanneer de koersen dalen, kan je goedkoper terecht, wat de kans op een toekomstig voordelig rendement vergroot. Helaas raken onervaren beleggers in de war bij dalende koersen, voor zover ze de beurs al volgen.

Neem huizenbezitters met een hypotheek en daarnaast een levensverzekering waarvan de periodieke premies in aandelen(beleggingsfonds) worden gestopt - dat is een beleggingshypotheek.

Zij zijn voor de aflossing van hun schuld afhankelijk van de poliswaarde op de einddatum. Dat is misschien over tien jaar of nog later. Het gaat om de waarde om het moment van aflossing en niet om de waarde op dit moment.

Desondanks raken mensen in paniek wanneer de waarde 10, 20 procent daalt door correcties als we nu zien.

Daardoor krijgt de beleggingshypotheek een risicovol image. Jammer. Ze moeten juist de zonzijde zien.

Door de lagere koersen kopen ze voor hetzelfde geld (de premie) meer aandelen/participaties. Daardoor krijgt je polis een extra stimulans wanneer de koersen weer gaan stijgen.

Zij kunnen dus profiteren van een lange periode van lagere koersen - een baisse.

Niet alleen beleggingshypotheekverstrekkers kunnen in de piepzak zitten. Ook deelnemers in pensioenregelingen of -polissen die hun premies (deels) in aandelen stoppen, kunnen een heilzame beurskou vatten. Voor hen geldt nu dit motto: hoera de koersen dalen!

En wie zijn portefeuille aan wil vullen, kan koersen op een flink dividendrendement.

ABN Amro zit net iets boven de 5 procent.