Reggae van Matisyahu ‘de Rabbijn’ valt tegen

Concert: Matisyahu. Gehoord: 17 mei Paradiso, Amsterdam.

De gimmick is goed: een streng orthodoxe jood uit Brooklyn met bijbehorende baard en hoed die een reggaeband begint, hoewel hij geen vrouwen mag aanraken en hij op zaterdag niet mag optreden. Per slot hebben de rastamannen het altijd over oudtestamentische fenomenen als het verderfelijke Babylon, ‘holy Mount Zion’ en de exodus uit Egypte. Zanger Matthew Miller alias Matisyahu wordt door zijn bewonderaars liefhebbend ‘De Rabbijn’ genoemd en zingt over spirituele verheffing, vrede op aarde en de jeugd die de toekomst heeft. Overigens zonder het Israëlisch-Palestijnse conflict bij naam te noemen, want voor je het weet staat Gretta Duisenberg in de zaal en wordt de muziek overschaduwd door de politiek.

Zijn roem snelde hem vooruit, want Matisyahu verkocht de grote zaal van de Amsterdamse Melkweg uit zonder één hit op zijn naam. Het recente album Youth doet een gooi daar naar met het nummer van King without a crown. Hoewel hij ook rapt en human beatboxt, maakt Miller vooral gebruik van de overbekende stijlfiguren en hakketakritmes van de reggae. Een beetje knullig zelfs, want zijn band heeft het courante stop-startritme (‘re-rewind’) nog nauwelijks onder de knie maar probeert het toch telkens weer. Op cd is daar weinig van te merken want niets wees vooraf op de grauwe middelmaat die zich gisteren in De Melkweg ontrolde.

Matthew Miller is geen briljant zanger; hij moet het hebben van de bekende ‘heejojojo’-kreten en de klaaglijkheid die bezit van hem neemt als hij zich tot de hemel richt. Het gaf te denken dat hij voor het spirituele element een minutenlang citaat uit Bob Marley’s Soul rebel nodig had, precies zoals elke andere middelmatige reggaeband het zou doen. Zijn Jerusalem leek een reclamedeun van het plaatselijke toeristenbureau: „Laten we allemaal naar Jeruzalem gaan want het is er zo mooi met al die heilige plaatsen.” Groot feest voor de liefhebbers, waaronder Gretta Duisenberg die het er waarschijnlijk roerend mee eens was.

    • Jan Vollaard