Stoet mafkezen en anderen die net zo vreemd doen

Film Zazie dans le métro. Regie : Louis Malle. Met : Catherine Demongeot, Philippe Noiret. Filmmuseum, Amsterdam (vanavond met inleiding van Rudy Kousbroek); Filmhuis Den Haag; Lantaren/Venster, Rotterdam. **** Still uit de film Zazie foto filmmuseum

Film

Zazie dans le métro.

Regie : Louis Malle. Met : Catherine Demongeot, Philippe Noiret. Filmmuseum, Amsterdam (vanavond met inleiding van Rudy Kousbroek); Filmhuis Den Haag; Lantaren/Venster, Rotterdam.

Soms lijkt het alsof ook de naam van een personage voor een film is uitgevonden. Zoals bij Zazie, een naam als een nest jonge poesjes, een woord met maar liefst twee maal de in het Frans zeldzame z erin (10 tien punten bij scrabble in het Frans) en de laatste letter als puntje op de i. Zazie moet wel Zazie heten in het boek dat Raymond Queneau in 1959 schreef en in de film die Louis Malle daar in 1960 naar maakte. Het Filmmuseum brengt hem uit in een gerestaureerde kopie, vol Eastman-kleuren, waarin blauw lijkt te genieten van zijn eigen blauw zijn en rood trots is op rood. Zazie dans le métro is het knotsgekkeavontuur dat de elfjarige Zazie beleeft als haar moeder haar minnaar in Parijs wil zien en zij bij een oom mag logeren. In de metro komt ze niet terecht. Wel ontmoet ze een stoet mafkezen en normale mensen die even maf doen als de mafkezen. Een beschrijving van de plot kan slechts een opsomming zijn, zo krankzinnig veel gebeurt er. In deze bevrijdende brei zijn allerlei verwijzingen te vinden naar andere films, van de kermistrucs van Georges Méliès tot de kolder van de Marx Brothers. Een film voor kinderen is Zazie misschien niet, wel een waarin hun anarchie niet getemd wordt. En toch kan Zazie aan het einde zeggen: ,,Ik ben ouder geworden.’’

Bianca Stigter

    • Bianca Stigter