Helaas, de film is niet goed

De filmbranche kijkt al een half jaar uit naar The Da Vinci Code.

Maar de film valt tegen. Lees de recensie.

Beeld uit de film, die gisteravond in Cannes in première ging. Vanaf vanavond is de film in Nederland in 142 bioscopen te zien. Tom Hanks as Robert Langdon, Audrey Tautou as Sophie Neveu, and Sir Ian McKellen as ÒSir Lea TeabingÓ in Columbia PicturesÕ suspense thriller The Da Vinci Code. Mein, Simon

Tegen het eind van The Da Vinci Code werd het de zaal allemaal te veel. Op het moment dat professor Tom Hanks cryptologe Audrey Tautou plechtig aankeek en zei: „Jij bent de laatste levende afstammeling van Jezus Christus”, proestte de verzamelde internationale pers het uit. Afgaande op deze reacties bij de eerste publieke vertoning op het festivalpaleis van Cannes kan de verfilming van Dan Browns megaseller niet op een vriendelijke ontvangst rekenen.

Regisseur Ron Howard heeft zichtbaar geworsteld met het karakter van het onvoorstelbaar populaire boek. Brown schreef een puzzelboek, waarin de ene ontdekking leidt tot het volgende raadsel en waarin vooral veel wordt uitgelegd met woorden, rijmpjes en beschrijvingen – allemaal zaken waar Hollywood weinig mee op heeft. Een Amerikaanse film drijft op handeling, nooit op dialoog. Daarom laat Howard zijn camera flink bewegen om drama te suggereren. Daarom heeft hij ook zoveel mogelijk achtervolgingsscènes in zijn film opgenomen en moeten de hoofdrolspelers in razend tempo uitleggen welke stappen ze zetten door de geschiedenis van het christelijk geloof, welke symbolen daarbij horen en waarom. Het gaat hun niet makkelijk af.

In boek en film komt professor Robert Langdon (Hanks, naar verluidt voorzien van een haarstukje) op het spoor van de heilige graal. Samen met de cryptologe Sophie (Tautou) en graalkenner Leigh Teabing (Ian McKellen, beroemd geworden als tovenaar Gandalf) lost hij de ene na de andere puzzel op die naar de graal leidt. Deze twee hooggeleerde mannen en de door haar opa ingewijde vrouw weten oneindig veel meer dan de kijkers. Maar omdat die het ook dienen te snappen, krijgen deze kenners om de beurt de rol van domoor. Dus zegt Sophie heel vaak tegen Teabing: „Wacht, u bedoelt…”

Het is de vraag of de film, die aan het eind een paar sprongen buiten het boek maakt, de lezers van Dan Brown naar de bioscoop kan krijgen. Liefhebbers van Tempeliersgeheimen en Rozenkruisersmystiek komen bij regisseur Howard minder aan hun trekken dan degenen die het leuk vinden om een Smart achteruit over een Parijse stoep te zien scheuren.

Voor de bioscopen zou het intussen een kleine ramp zijn als The Da Vinci Code flopt. Naar deze film kijkt de filmbranche al een half jaar uit als de film die een lange magere periode zal goedmaken. In Cannes is duidelijk te zien hoe zwaar wordt ingezet op deze productie. Er is een reusachtige piramide opgetrokken, verwijzend naar een van de belangrijkste locaties in de film. In de stad hangen niet alleen posters van de film, maar ook van de game en van andere producten, zoals een ‘Soundwalk’ door het Louvre met de stem van acteur Jean Reno. Dat hele bouwwerk moet straks op zijn plaats worden gehouden door een weergaloze recette. Aan Cannes zal het niet liggen. Dit festival weet als geen ander om te gaan met glamour, ook als er weinig achter schuilgaat.

film

The Da Vinci Code.

Regie: Ron Howard. Met: Tom Hanks, Audrey Tautou, Ian McKellen, Jean Reno. In: 142 bioscopen.

    • Bas Blokker