De fiets heeft nu een ijkpunt

Tot ultieme trekkingfiets van dit moment is de Easy Rohler uitgeroepen. Een fiets met allerlei innovatieve extra’s. Gemaakt in een Duitse fabriek, en ontworpen door een Nederlander met een grote fietshistorie achter zich.

De Rohloff-naaf is met 14 versnellingen goed voor hoge bergen en harde wind mee.

Je ziet het pas echt als je erop rijdt: de dikke banden van de Easy Rohler. Het standaardbeeld is: omgeving, asfalt, stuur en daarvoor de zwarte streep van je voorband. In plaats van een dun zwart streepje is dat een dikke balk.

De Easy Rohler is door de redacties van Europese fietsbladen de hemel in geprezen. Voor hen is het de referentie-trekkingbike. De fiets voor serieus woon-werkverkeer en voor lange fietsvakanties waar voortaan alle andere typen aan worden afgemeten. Het is de droomfiets voor mensen die dag in dag uit probleemloos flink wat kilometers van en naar hun werk fietsen. Of die houden van lange fietsvakanties, met bagage, over hoge bergpassen.

Het enige waar de bladen over klagen is de prijs: 3.000 euro. Maar behalve die dikke banden heb je dan geavanceerde hydraulische remmen, een 14-versnellingsnaaf van de Duitse innovator Rohloff, een Son-naafdynamo en velgen met carbide coating voor een fabelachtige remwerking, afgemonteerd op een precisieframe. Onderhoudsarm, simpel, maar comfortabel. Daarvoor vielen de vakrecensenten als een blok.

De Easy Rohler is de topfiets van Idworx. Idworx (www.idworx-bikes.com) is een merk van fietsenfabrikant Bike Basics, uit het Duitse Rheinbach, nabij Bonn. Engelse namen, Duitse fabriek, Nederlands ontwerp.

Gerrit Gaastra, de vierde generatie uit een geslacht van Nederlandse fietsfabrikanten (zie ‘Gaastra’s wortels’), streek na jaren mountainbiken en werken bij kleine Canadese fietsenbouwers neer in Bonn. Als conceptontwikkelaar voor de fietsindustrie. „Nederland had ook gekund, maar Bonn ligt centraal in mijn werkgebied dat ook Nederland, België en Oostenrijk beslaat. En ik heb hier bijna 500 meter hoogteverschil bij de hand. Het is hier dus mooi fietsen.”

Idworx is in 2000 ontstaan uit een concept voor een mountainbike. Het was een mountainbike zonder geveerde achtervork, zoals tegenwoordig de mode is. Maar met luchtvering: een dikke band. Dat ontwerp kreeg een bespreking van drie pagina’s in het Duitse blad Bike. „Daar kwamen zoveel reacties op dat ik dacht: dan moeten we die fiets ook maar gaan bouwen”, zegt Gaastra in een telefonisch interview. In zijn garage bouwde hij er dertig en ze waren snel verkocht.

Gaastra was betrokken bij het ontwerp van de ‘Big Apple’, een dikke band van de Duitse innoverende bandenfabrikant Schwalbe. „Mensen geloven het vaak niet, maar een dikke band met hetzelfde profiel en dezelfde luchtdruk als een dunnere band heeft minder rolweerstand. Hij loopt lichter.” En je kunt tunen. Minder lucht in de band geeft meer comfort: luchtvering. Zonder dat – bij het passeren van een scherpe kuil in het asfalt – de velg tegen het wegdek bonkt. Zoals bij een dunne band met te weinig bandenspanning gebeurt. Meer lucht verlaagt de rolweerstand. Een volbepakte fiets of een zware fietser moet meer bar luchtdruk in de band hebben.

En zo rijd ik het Rijwielpaleis in Bilthoven uit – een van de Nederlandse 20 Idworx-dealers – op banden van 50 mm breed die tot mijn verbazing slechts tot 2 bar luchtdruk zijn opgepompt. In mijn stadsfiets pomp ik 4 of 5 bar. En mijn racefietsbandjes (23 mm) pomp ik op tot 7 of 8 bar.

De claim is dat zo’n balloon bike de oneffenheden in de West-Europese asfaltwegen, tegelpaden en klinkerstraten net zo goed egaliseert als een geveerde fiets. En geveerde vorken vergen onderhoud en zijn storingsgevoelig. Met dikke banden, voorzien van een goede antileklaag, gaat nooit wat mis. Wie krijgt er tegenwoordig, rijdend op een onverweerde band waar nog profiel op zit, nog een lekke band?

Bilthoven heeft geen kinderkopjes, maar wel een beboste noordelijke wijk, waar prachtige villa’s aan slecht onderhouden klinkerwegen liggen. Scheve klinkers in de bochten, putdeksels die boven het wegdek uitsteken, onverhoedse kuilen en boomwortels die scherpe richels in het wegdek trekken. Met een gewone fiets of met een racefiets vermijd je die obstakels en zoek je de goede stukken. Op de Easy Rohler zoek ik die obstakels op. Slechts bij een enkel obstakel geven rug en polsen aan dat ik beter had kunnen anticiperen.

Verder niets dan lof. De fiets valt lekker de bocht in, de 14-versnellingsnaaf schakelt soepel, hij remt als een gek („let op,” zeiden ze in het Rijwielpaleis, „niet meer dan twee vingers aan de remhendels, nooit vol remmen, die remmen zijn gemaakt om kilometerslange afdalingen goed te doorstaan”) en met losse handen rijden gaat fantastisch.

De eerste versie van deze woon-werk- en fietsvakantiefiets kwam in 2003 op de markt. Met derailleurs. Sinds vorig jaar is hij ook leverbaar met Rohloff-versnellingsnaaf, wat hem aanmerkelijk onderhoudsvriendelijker maakt. Dit jaar is een kettingkast toegevoegd, waardoor hij nog aantrekkelijker is voor regelmatig woon-werkverkeer.

Idworx is niet groot en bedient de top van de markt. Het bedrijf produceert inmiddels ruim 1.000 fietsen per jaar, driemaal zoveel als drie jaar daarvoor. Circa de helft gaat naar Nederland. Een Idworx is niet voor showrijders. Geen felle kleuren, geen glimmende veersystemen, maar een sobere, functionele fiets. Je zou hem bijna Hollands noemen, maar afgezien van zijn ontwerper: alleen het Axa-slot en de Hesling-kettingkast zijn van Nederlands fabrikaat.

    • Wim Köhler