Dampend bord op smotsig servetje

Vergeelde foto’s van dampende borden met eten. Je ziet ze bij kleine horecaondernemers. Een fotograaf en een artdirector verzamelden ze in een boek.

Verschoten plaatjes van voedsel, zoals ze te zien zijn in lichtbakken van kleine restaurantjes in Europa (Foto’s uit ‘Bad Food Gone Worse’)

Een uitsmijter kleurloze ham. Een moddergrijze babi pangang. Een in schimmelmist verdwijnende ijscoupe. Samen met fotograaf René Nuijens heeft artdirector Ewoudt Boonstra de afgelopen jaren in binnen- en buitenland snackbars, koffiehuizen, shoarmatentjes en Chinese restaurants bezocht. Doel van hun tocht: de lichtbakken met foto’s waarmee de horecaondernemers hun etenswaar aanprijzen.

„Rond schemering, dat was de beste tijd om ze te fotograferen”, zegt Boonstra, die bij een Amsterdams reclamebureau werkt. Het boek dat hij van deze verzameling readymades maakte, Bad Food Gone Worse, wordt vanavond in Amsterdam gepresenteerd op een bijeenkomst met kaassoufflés en kroketten.

Zesenzeventig pagina’s met vergeelde, verpieterde en onder het vet zittende foto’s van fastfood. Een ode aan de kleine, zelfstandige horecaondernemer noemt Boonstra zijn boek. „Laat het alsjeblieft zo blijven. Waar krijgt het verval nog de kans om zo toe te slaan?”

Een wereld met constanten, ontdekte hij. In diverse snackbars kwam hij dezelfde verschoten foto’s van broodjes kroket en andere frituurwaren tegen. „Kennelijk was er twintig jaar geleden een bedrijf dat aan snackbars dezelfde foto’s leverde.”

In Chinese restaurants trof hij vooral staaltjes huisvlijt aan. Dampende borden op een smotsig servetje, gefotografeerd en uitgeprint met goedkope apparatuur. Als ze maar lang genoeg in het zonlicht hangen krijgen ze vanzelf kunstzinnige waarde, zegt Boonstra. Kijk maar naar de sushifoto’s die hij aantrof op de gevel van een Japans restaurant. „Zo prachtig verweerd, net kunst.”

Twee uitgesproken favorieten heeft Boonstra. In een broodjeszaak in Parijs viel hij voor de esthetiek van twee parende croissantjes. In een snackbar in Berlijn bleef zijn oog hangen aan een vergeelde shoarmarol. Door vochtproblemen schimmelde de onderzijde van de snack.

Het mooie van die vergane versheid, zegt Boonstra, is dat het er niet toe doet. „We kijken er doorheen en zien alleen het doel van de foto. Als we honger hebben is het ons om het even of het een mooie foto is of niet. Schoonheid is immers relatief, een hongerige buik niet.”

Ewoudt Boonstra en René Nuijens: Bad Food Gone Worse. KesselsKramer Publishing, 76 blz. € 14,95. Ook te bestellen via www.kesselskramerpublishing.com

    • Arjen Ribbens