Star Wars bestaat alleen nog in de film

Het zou het uitspansel boven de Verenigde Staten hermetisch afsluiten voor een verrassingsaanval van duizenden intercontinentale sovjetkernraketten. Nee, aan ambitie ontbrak het president Ronald Reagan niet toen hij in 1983 het Strategic Defense Initiative (SDI) lanceerde. De ontwerpplannen van exotische ruimtelasers, razendsnelle onderscheppingsraketten en slimme killer-satellieten zouden volgens Reagan in een mum van tijd op de tekentafel staan. Star Wars, zoals het raketschild al snel in de volksmond ging heten, hoefde alleen nog maar even te worden gefinancierd.

Intussen is het Pentagon een paar honderd miljard dollar verder, dus is de vraag gerechtvaardigd: hoe is het nu toch met dat fameuze raketschild?

Dat het project geen regen van duizenden sovjetraketten kon tegenhouden, was al snel duidelijk. Dat was simpelweg technologisch onhaalbaar. De ruimtelaser bijvoorbeeld bestaat nog altijd alleen in de Star Wars-films van George Lucas.

Gelukkig hoéfde dat schild sinds 1991 ook geen duizenden raketten meer tegen te houden, want toen hield de Sovjet-Unie, Reagan’s Empire of Evil, op te bestaan. En toch, meent het Pentagon, blijft een paraplu noodzakelijk tegen kleinschaliger raketaanvallen op de VS door de „schurkenstaten”, zoals Noord-Korea en Iran, de Axis of Evil, noodzakelijk.

Het Pentagonprojectbureau Missile Defense Agency (MDA) zegt dat een rudimentaire versie, Star Wars light, gericht tegen raketaanvallen door Noord-Korea, inmiddels een ,,initiële operationele status” heeft bereikt. In Fort Greely in de staat Alaska staan in silo’s onderscheppingsraketten opgesteld die naar hun doel moeten worden geleid door een zogeheten X-band radar die duizenden kilometers ver kan „zien”. Deze radar is gemonteerd op een soort boorplatform dat op dit moment onderweg is van Hawaii naar de ankerplaats bij de Aleoeten-eilanden ten westen van Alaska. Of Noord-Korea raketten lanceert, wordt nu nog in de gaten gehouden door Amerikaanse marineschepen die met dat doel zeven dagen per week positie in de Japanse Zee hebben ingenomen.

En toch gaat het ook slecht met het Ground Based Midcourse Defense System (GBMD) zoals SDI nu heet. De storm van kritiek op de trefkans van de onderscheppingsraketten is sinds 1983 nooit gaan liggen. Die raketten zouden, aldus de criticasters, alleen onder gecontroleerde laboratoriumomstandigheden doelraketten kunnen raken. De twijfel aan het peperdure systeem is zo wijdverspreid dat zelfs een onpartijdige commissie van het Amerikaanse Congres al heeft geconcludeerd dat dit eerste bescheiden raketschild waarschijnlijk ook het laatste zal zijn.

In juni, de late zomer en in de herfst heeft het MDA nieuwe raketproeven op de agenda staan. Niet geschoten, zal het Pentagon denken, is in ieder geval altíjd mis.

Ook benieuwd hoe het afliep met iets of iemand? Stuur uw suggesties naar next@nrc.nl

    • Menno Steketee