Juf Irina’s kop moet rollen

klas.jpgMijn vrouw Sieta wordt er gek van. Ouderavonden op de school van Famke zijn ontaard in totale oorlog. De ouders schreeuwen, steken razende toespraken af, maken elkaar de wildste verwijten. Er moeten koppen rollen, zoveel is zeker.

Wat wil het geval? Een minderheid van de ouders, zeg maar de mensjewieken,  wil dat juffrouw Irina Aleksandrovna wordt ontslagen. En wel op staande voet! Haar pedagogische methoden zijn een schandaal. Irina heeft hun kinderen ’nullen’ en zelfs ‘domkoppen’ genoemd. De meerderheid, ofwel de bolsjewieken, steunt de juf.

Rond de kerst was de spanning al ondraagelijk. De mensjewieken wilden de blijde intocht van Ded Moroz en Snegoerosjka (het Russische kerstduo) zelf organiseren, juf Irina was tegen. De mensjewieken dreven hun zin door en maakten er een potje van: Ded Moroz was een uur te laat en de meestal zo bevallige Snegoerosjka bleek uit een bejaardentehuis opgevist. Juf Irina zat te te kniezen met een boek.

Niet veel later benaderden de ouders ons met een petitie om de juf te ontslaan. Die MOESTEN we tekenen. Wij verklaarden ons neutraal. Famke is namelijk jufs oogappeltje. Of die 125 dollar voor bijles die we haar maandelijks betalen daaraan bijdraagt, weet ik niet. Famke is ook verknocht aan de juf.

En toen waren wij dus bolsjewieken. Sieta bezocht vorige week de jaarmarkt, waar de scholieren speelgoed verkopen. De mensjewieken negeerden haar volledig. Als ze iets vroeg, keken ze hautain de andere kant uit.

Misschien tijd voor een andere school? Ook het lesprogramma van deze ‘spetsskola’ begint namelijk absurde trekken te vertonen. Zevenjarige Famke moet na Russisch, Nederlands en Engels nu een vierde taal leren, zo is het idee. We hebben de keus tussen Duits, Frans, Chinees, Japans, Italiaans en Spaans. O ja, handenarbeid en tekenen verdwijnen, want wat heeft een kind daaraan? Informatica, dat is de toekomst. Dat kinderen thuis al niet bij de computer zijn weg te slaan en enige ontspanning in het overladen schoolprogramma geen kwaad kan, is geen argument.

Sieta vond een andere school, vlak om de hoek. Eén ding viel op: de ene klas telde 29 leerlingen, de andere 19. Famke zou in die kleine klas belanden. Sieta dronk thee met moeder Sveta, die vertelde dat de juf van die klas een stoffig Sovjetfossiel is dat haar scholiertjes drilt, uitscheldt, knijpt en slaat. ‘Helemaal sovok. En dat loopt fout, want kinderen zijn niet meer zo slaafs.’ Tien leerlingen zijn tussentijds uit haar klas verdwenen.

Zucht. Laatste nieuws over de oude school: een nieuwe directrice heeft het roer overgenomen. Dat heeft vergaande consequenties: uiteraard brengt zij haar eigen juffenbrigade mee. Eén voor één maken de oude juffen plaats voor nieuwe, en Irina’s hoofd ligt al op het hakblok. De mensjewieken hebben gewonnen. Misschien alsnog die petitie tekenen?

(Foto: juf Irina in gelukkiger dagen)

    • Coen van Zwol