Ik wist niet dat Macbeth over een Somalische in een caravan ging

Gisterenochtend werd ik wakker van de kat die naast mijn hoofdkussen zat te kotsen. Wordt het zo’n dag? dacht ik. Toen herinnerde ik me gelukkig wat ik ging doen: naar de grote Ayaan Hirsi What’s Her Name-persconferentie.

Bij Nieuwspoort bleek dat de anderen er net zoveel zin in hadden als ik. Daar was Paul Scheffer, daar Ronald Giphart. Daar kwam Afshin Ellian binnen, met een boek met Post-its erin. Zou hij gaan voorlezen uit eigen werk? Daar zat Ayaans vriend Leon de Winter met een fototoestel. Kiekjes van de persconferentie, leuk voor later.

Naast mij zaten twee jonge journalisten. „Het is natuurlijk een Shakespeariaans, eh... Het is Macbeth ofzo,” zei de een. „Ja, ja”, zei de ander geestdriftig.

Ik wist niet dat Macbeth ging over een Somalische asielzoekster in een caravan die in een denktank belandt. (Wel een mooi toneelbeeld, een Somalische in een caravan.) De sfeer: een surpriseparty voordat het feestvarken aankomt. „Surpriiiiiise! Het was maar een grapje van Rita!”

En daar was Ayaan. Niet de Armani-Ayaan van de afgelopen jaren. Natuurlijk droeg ze haar vaste witte blouse met opstaande kraag, maar daaronder zat een zwart T-shirt. Terwijl Ayaan de beste sleutelbeentjes van Den Haag bezit! Dan nog liever die gezellige afro en dat paarse ski-jack uit haar asieltijd (zie Zembla).

Met gevoel voor drama somde ze Bijbeliaans op hoe haar vader heette, en de vader van haar vader, en de vader van de vader van haar vader, eindigend met een verhaal over een clan. Dit om uit te leggen hoe zij heette, maar niemand kon het volgen. De journaliste naast me schreef mee, maar gaf het na vier namen op. Ze schreef met grote letters CLAN in haar kladblok en zette daar een streep onder.

Veel te snel was het feest voorbij. Met zijn allen renden we achter Ayaan aan naar de auto. (Waar ging ze heen? Naar haar flat? Naar die Frans Bromet-buren? Snel haar paspoort verstoppen?) De fotograaf naast me pochte over zijn laatste shot. „Ze zat in de auto een stukje kip tussen haar tanden uit te halen.”

En toen was ze weg. De tv-verslaggevers stortten zich op een moslimmeisje dat uit het Kruidvat kwam, de columnist van de Volkskrant wandelde naar de ijscoman. Wat was het saai, ineens. Zoals de Amerikaanse journalist tegen Ayaan zei: „It would be a lot more entertaining if you would stay around.”

    • Aaf Brandt Corstius