Audrey Tautou

De Franse actrice Audrey Tatou werd beroemd als Amélie. Nu speelt ze Sophie Neveu in ‘The Da Vinci Code’ .

Foto Reuters French actress Audrey Tautou, star of the film "A Very Long Engagement", poses at the film's North American premiere during the AFI Fest film festival in Hollywood November 10, 2004. [The film is set during World War I and stars Tautou as a young French woman who sets out in search of her fiance, a soldier in harm's way.] REUTERS

Dat Tom Hanks de mannelijke hoofdrol zou spelen in The Da Vinci Code, lag al snel vast. Meer moeite hadden de makers met het vinden van de actrice voor de vrouwelijke hoofdrol. Het moest een Franse actrice zijn, maar welke? Onder meer Julie Delpy, Sophie Marceau en Juliette Binoche deden auditie in Los Angeles. Sophie Marceau kreeg voor haar lobby zelfs steun van de Franse president Jacques Chirac, die een goed woordje voor deze vriendin van zijn dochter deed bij regisseur Ron Howard. Delpy meende dat zij geknipt was voor de rol: „Het personage is Frans, in de dertig en heeft iets roods in haar haar.”

De rol ging uiteindelijk naar Audrey Tautou, die eerst niet eens naar de auditie wilde komen omdat ze zichzelf te jong vond. Howard liet de Franse ster haar vakantie in Mexico onderbreken om toch met Hanks voor de rol te komen lezen. Tautou’s haar is niet rood geverfd. Andere dingen dan uiterlijk waren kennelijk belangrijker. Volgens Hanks is Tautou zowel intimiderend als mysterieus. Volgens Howard is ze even mysterieus als toegankelijk. Hun opmerkingen passen in de opvatting dat een acteur altijd twee tegengestelde eigenschappen moet belichamen om een ster te worden. En een ster werd Tautou, dankzij de arthousehit Le fabuleux destin d’Amélie Poulain. Met haar grote ogen, korte bruine haar en ranke figuurtje werd ze met een elfje, een hert en Audrey Hepburn vergeleken. Zelfs haar flaporen werden bewonderd.

Tautou is het zeldzame type vrouw dat op haar best is als ze niet haar best doet om vrouwelijk te zijn. In legerschoenen lijken haar enkels nog delicater, een grote trui kan per ongeluk van een teer schoudertje vallen. Lag ze bij de slager, dan was ze een kwarteltje.

In Frankrijk brak Tautou (Beaumont, 9 augustus 1976) al eerder door, met haar rol in Venus Beauté van Tonie Marshall uit 1999. Een poster van die film was haar auditie voor Amélie. Toen regisseur Jean-Pierre Jeunet die zag, vond hij het niet erg meer dat Emily Watson zich had teruggetrokken. Voor Jeunet speelde ze in 2004 in Un long dimanche de fiançailles. In eigen land speelde verder in de musical Pas sur la bouche (2003) van veteraan Alain Resnais en in Auberge Espagnole (2002) en het vervolg daarop, Les poupées russes (2005) van Cédric Klapisch.

Tautou is na het succes van Amélie niet snel voor de lokroep van Hollywood bezweken. Ze maakte tot nu toe slechts twee Engelstalige films. De eerste was Dirty Pretty Things van Stephen Frears (2002), waarin ze een illegale Turkse in Londen speelt die ervan droomt naar Amerika te emigreren. Dat is een andere intrigerende eigenschap van Tautou: ze kan er zo Frans uitzien als een stokbrood of een alpinopet, maar zou even zo goed voor Turks, Spaans of Braziliaans kunnen doorgaan. Toen Frears haar castte voor Dirty Pretty Things dacht hij dat ze half Turks was.

In Nowhere To Go But Up (2003) van de Israëlische regisseur Amos Kollek is ze een Franse actrice in New York. In The Da Vinci Code, haar derde Engelstalige film, is ze eindelijk weer een Française, in Parijs.

    • Bianca Stigter