Mooi: een einde aan de gênante incidenten

Het werd de hoogste tijd dat Ayaan Hirsi Ali eens opstapte, vindt Ilja Leonard Pfeijffer.

Op 11 oktober 2005 verliet Hubert Bruls, lid van de fractie van het CDA, de Tweede Kamer. Hij werd burgemeester in Venlo. Onlangs nam de Kamer afscheid van het VVD-Kamerlid Ruud Luchtenveld, die wethouder is geworden in Amersfoort. Sinds 2005 hebben elf andere leden van de Tweede Kamer der Staten Generaal hun zetel opgegeven. Nooit heeft hun afscheid aanleiding gegeven tot een opiniepagina met pro’s en contra’s met betrekking tot hun ongetwijfeld zeer constructieve bijdragen aan het landsbestuur, wetgeving en parlementair debat. Laat staan dat er een voorpaginaverhaal aan hun vertrek werd gewijd. Waarom moeten wij het dan nu, op deze plek, gaan hebben over het vertrek van een backbencher van de VVD?

De politieke carrière van Ayaan Hirsi Ali is, zacht gezegd, geen succes geweest. Zelfs als we in ogenschouw nemen dat haar het parlementaire werk enige tijd zo goed als onmogelijk is gemaakt, moet de conclusie zijn dat zij hoegenaamd niets heeft bereikt.

Ze heeft geen wet ingediend, geen motie ondersteund gekregen en geen enkel punt van haar eigen persoonlijke programma langs parlementaire weg verwezenlijkt. Evenmin is zij haar eigen partij tot steun geweest. Integendeel.

Sinds haar geruchtmakende overstap van de Wiardi Beckman Stichting naar de VVD – op voorspraak van een oud-minister die banden heeft onderhouden met iemand die verdacht wordt van connecties met de onderwereld – heeft zij haar partij louter gênante incidenten bezorgd. Deze leidden uiteindelijk bijna tot een schisma in de partij na haar ondoordachte aanval op het erelid Hans Wiegel. Onlangs bracht ze haar partij wederom zwaar in de problemen, toen bekend werd dat zij onjuiste informatie had verstrekt bij haar asielaanvraag in Nederland.

Het punt is niet zozeer dat haar asiel en het Nederlands staatsburgerschap is verleend, als wel dat zij lid is van de Tweede-Kamerfractie van een partij die een beleid voorstaat waarbij iedereen die liegt bij zijn asielaanvraag, wordt uitgezet. Dat beleid is onhoudbaar, maar zij is er zelf mede voor verantwoordelijk. De enige keer dat zij blijk heeft gegeven van enig politiek instinct, is toen zij gisteren besloot haar partij een nieuwe vernedering te besparen.

Bewonderaars loven Hirsi Ali om haar intelligentie en vooral om de felheid en vasthoudendheid waarmee zij buiten het parlement opkomt voor haar standpunten. Feit is dat haar felheid en vasthoudendheid in deze niet bepaald pleiten voor haar intelligentie.

Wanneer het haar doel is de positie van islamitische vrouwen te verbeteren, getuigt het niet van een weldoordachte strategie om islamitische vrouwen van zich te vervreemden door de islam als zodanig te verketteren. Het uitbrengen van Submission was een domme zet, ongeacht de vraag of je het eens bent met de doelstelling van de film. Door bij voortduring met felheid en vasthoudendheid te polariseren is zij medeverantwoordelijk voor het klimaat waarin sommige islamieten zich zozeer van Nederland vervreemd voelen dat zij zich niet langer gehouden voelen aan de Nederlandse wet.

Zij gaat nu werken bij het American Enterprise Institute, dat eufemistisch een neoconservatieve denktank wordt genoemd. In werkelijkheid is het instituut een ultrarechts bolwerk. waar architecten zetelen van de invasie van Irak en de toekomstige invasie van Iran. Ze zal daar niets kunnen doen voor de positie van de islamitische vrouw. Ze zal worden ingezet voor de heilige oorlog tegen de islam. Ofwel ze heeft dit niet door, en dan is dit haar zoveelste domme zet, ofwel het is haar al die tijd precies daarom te doen geweest: een ondoordachte en irrationele kruistocht tegen het geloof van haar ouders. En aandacht natuurlijk. En die heeft ze geheel ten onrechte nu alweer gekregen.

Ilja Leonard Pfeijffer is columnist van nrc.next, dichter en schrijver.

    • Ilja Leonard Pfeijffer