het beeld

Ned.1 (KRO), Boer zoekt vrouw, 14 mei, 21.19u.

De overstroming in Oost-Suriname is volgens NOS-verslaggever Gerri Eickhof in het journaal van acht uur de kleinste ramp die hij ooit heeft gezien. Echt bevorderlijk voor de er direct op volgende benefietavond van de gezamenlijke publieke omroepen Doekoe voor Suriname is zo’n opmerking misschien niet, maar het was weldadig dat er geen teller in beeld verscheen om de stand van de opbrengst bij te houden. Dit was meer een kwestie van Surinamers en Nederlanders die elkaar even moesten vasthouden, gelukkig zonder een spoor van het triomfalisme en de zelfingenomen liefdadigheid die veel van zulke inzamelingsacties kenmerkt.

Grootste handicap leek nog de gelijktijdige uitzending van de introductieaflevering van Boer zoekt vrouw, vorig jaar het grote kijkcijferkanon van de KRO. Wederom stelde presentatrice Yvon Jaspers ons tien alleenstaande agrariërs voor, allen op zoek naar een levenspartner. De vijf voor wie de komende weken de meeste brieven binnenkomen, worden vanaf september wekelijks gevolgd in hun kennismaking met eerst tien, dan drie en ten slotte één overgebleven dame. Van de vijf van vorig seizoen zijn er drie nog steeds samen met hun televisiebruid.

In deze kleiversie van Idols doen dus vooral de vrouwen auditie en moeten met elkaar concurreren. Alleen in deze openingsaflevering is er competitie tussen de boeren onderling. Als we hun kansen nader analyseren, wordt misschien duidelijk waarom deze openbare huwelijksmarkt zo’n gevoelige snaar raakt bij de kijkers.

De tien agrarische ondernemers zijn min of meer representatief verdeeld over leeftijdscategorieën (tussen de 25 en de 50), bedrijfssoort en regio. Van de vijf melkveehouders, een varkenshouder, een fruitteler met kippen, een biologisch kasteler, een akkerbouwer en een tulpenkweker komen er twee uit Friesland, twee uit de Wieringermeer, twee uit Salland en twee uit Noord-Brabant. Een heeft zijn bedrijf in de Betuwe en een in Frankrijk.

Een zekere sociale onhandigheid en wereldvreemdheid strekt tot aanbeveling, want het programma lijkt zo onze nationale identiteit van voor de globalisering te willen typeren. Marcel (32) maakt desondanks weinig kans, als hij zoekt naar een vrouw zonder tatoeages, maar met aanleg voor administratie, al was het maar omdat zijn legbatterij evenmin veel romantiek belooft.

Daarentegen tip ik Gerrit (39) uit Kollumerland als degene die de meeste brieven gaat krijgen. Zijn zoon vindt hem cool, en met die stoppelbaard valt daar wat voor te zeggen. Goeie tekst ook over zijn scheiding: „Ze gaat ’s middags weg en ’s avonds moet je de koeien melken.” Ter vervolmaking doet hij tegen de schemering bij Yvon Jaspers, de ideale presentatrice voor dit soort werk, voor hoe hij een vrouw zou verleiden.

Voor Dirk-Jan met een goedlopend bedrijf in de Dordogne valt alleen al om die reden ook veel belangstelling te verwachten, evenals voor de verlegen Fries Jochum („als je goed kijkt is iedereen mooi”) en de Brabantse benjamin Martijn, die mooi kan vertellen over de dood van zijn vader, maar ook wel eens tot vier uur in de disco zit („niet zo vaak, een of twee keer in de week, maar dat mag als vrijgezel”).

Nederland van buiten de grachtengordel moet zich herkennen in zulke hoekige bespiegelingen.