Eindelijk beroofd!

dief.jpgZo, ben ik eindelijk beroofd. Dat mocht ook wel na ruim vijf jaar in Rusland.

Vannacht, in de slaaptrein uit Toljatti, hoorde ik iemand aan de deur van onze coupe morrelen. ‘Noe, sjto?’, loeide ik. Toen ik de deur opendeed, zag ik niemand op de gang. Ik sloot af en luisterde nog even naar de dikke FSB-agent in de belendende coupe. De man snurkte als een Wit-Russische tractor, sputterend, onregelmatig en keihard. Ik viel weer in slaap.

De volgende morgen was mijn portemonnee uit mijn broekzak verdwenen, met een paar honderd dollar, drie bankpasjes, rijbewijs en perskaart. Mijn reisgenoot Oleg reageerde sceptisch. ‘Ik heb mijn portemonnee nog wel’, zei hij zelfgenoegzaam. ‘Je hebt hem ergens laten liggen.’ Maar toen hij zijn portemonnee uit zijn jaszak haalde, zat er twintig roebel in in plaats van vijfduizend. Mijn beurt om te grinniken.

Knap werk van de dieven, dit was een riskante operatie. Je moet geruisloos het deurslot openen - er zullen onder het gilde wel steeksleutels circuleren - en via de zijkant een klepje openwippen dat de deur tegenhoudt. Wij sliepen daar doorheen. Gedronken zeker, zegt u. Nee, twee biertjes maar. Heus!

In de wilde jaren negentig spoten ze soms verdovend gas in treincoupe’s, maar ik sliep vannacht onregelmatig en heb geen hoofdpijn. Misschien hebben ze iets door ons biertje geroerd dan, in de treinrestauratie? Ook niet, want na het avondeten zag ik op mijn computer nog de hele film ‘Good night, and good luck’ uit. Goede titel trouwens.

Nee, ze hebben echt in onze coupe rondgesnuffeld. Nogal haastig, want er lag veel moois voor het grijpen: mobiele telefoons, een laptop, camera’s. Werd ik misschien wakker terwijl ze bezig waren?

Een agent van de treinpolitie maande ons ‘volgende keer voorzichtiger te zijn’ (Hoe dan, niet slapen?) Wij besloten af te zien van aangifte: dan kost je een halve dag met agenten die jou ervan willen overtuigen dat je niet bent beroofd. De Russische politie wordt namelijk afgerekend op oplossingspercentages, dus registreert men liefst zo weinig mogelijk onoplosbare misdaden. De treinagent haalde opgelucht adem. Geen registratie, geen misdaad, geen gedoe. Zijn zondag was gered.

Oleg is ongelukkig. (‘Feels like somebody just shit in my soul’) Wat mij betreft: shit happens.

    • Coen van Zwol