Terug naar een leven zonder mobieltje

Hadjar Benmiloud (17) probeert op verzoek van Spunk een week zonder telefoon te leven

GEEN CONTACT: Hadjar is een week lang niet bereikbaar Foto Aike Breukers Breukers, Aike

Dag 1: De dag van het overleven

Nonchalant, en nog in de veronderstelling dat ik prima zonder telefoon kan, loop ik naar de bushalte, waar ik na een kwartier nog steeds geen bus zie staan. In reflex graai ik naar mijn niet-aanwezige telefoon om 9292 te bellen waar die @#$%^ bus blijft, maar ik moet mezelf zien te redden. Ik begin te lopen naar het Centraal Station.

Het is half twee ’s nachts als ik eindelijk op station Zutphen sta en me bedenk dat mijn fiets er niet staat en ik niemand kan bellen om me op te komen halen. Ik scharrel 6 euro aan kleingeld uit mijn tas en krijg de taxichauffeur zo ver dat hij me voor dit bedrag naar huis brengt. Mijn onafhankelijkheidsgevoel is inmiddels gedaald tot niveau zuigeling.

Dag 2: De overgeslagen dag

Vandaag had ik me dapper voorgenomen heel vroeg (rond 12 uur) op te staan om lekker te gaan leren voor Economie. Uiteindelijk word ik tien voor half zes wakker en vraag me verward af hoe het mogelijk is dat ik me zo grandioos verslapen heb. Dan herinner ik het me weer: geen telefoon betekent geen wekker, geen boze telefoontjes van mensen met wie ik had afgesproken en geen smsjes om me wakker te trillen. Ik kruip uit mijn warme grot en schuif aan voor het avondeten.

Dag 3: De dag van het grote lijden

De eerste echt saaie vakantiedag is aangebroken. Voornemens om iets nuttigs te gaan doen met mijn dag heb ik voor de verandering achterwege gelaten, dus het overkomt me dat ik rond drie uur ’s middags in mijn bikini in de tuin lig en me te pletter verveel. Onwetend naar mijn mobiel graaien heb ik inmiddels afgeleerd, ik draai me alleen maar chagrijnig op mijn rug om boos te gaan worden op de zon dat hij me zoveel zin geeft om op een terrasje te gaan zitten. Vanzelfsprekend zijn er geen mensen op MSN, leest niemand de wanhopige wie-wil-iets-met-mij-doen-e-mailtjes die ik heb verstuurd en denkt niemand aan mij, omdat ze het te druk hebben met van het lekkere weer genieten. Zonder mij. Grmbll.

Dag 4: De dag van de tequilashots

Het is vrijdagavond en mijn beste vriendin staat ’s avonds onaangekondigd op de stoep. Mijn hart maakt een sprongetje bij dit onomstotelijke bewijs dat ik ook zonder mobiel vriendschappen kan onderhouden. Na een paar onverstandige cocktails (Absolut met Absolut Citron, not shaken but geroerd) in de leukste kroeg van Zutphen (de saaiste kroeg van Nederland) beginnen we in een aftands portiek een gesprek over hoe we elkaar zien in het leven (‘een beetje dubbel’). Ze gaat plassen en vindt de goede weg niet meer terug. Iets tussen vijf minuten en een paar uur later vinden we elkaar terug, blijkt ze compleet in paniek mijn telefoon duizend keer gebeld te hebben en hebben we allebei gekotst.

Dag 5: De dag van de gemiste kansen

Met een andere vriendin (mijn sociale leven bestaat nog steeds) trek ik opnieuw de stad in en we beginnen gezamenlijk aan het grote scoren. Althans, dat was de bedoeling. Met lede ogen moet ik aanzien hoe mijn blonde boezemvriendin duizenden telefoonnummers ontfutselt terwijl ik niets anders kan doen dan mijn nummer dicteren als ernaar wordt gevraagd en maar hopen dat ik word ge-sms’t.

Dag 6: De dag van de dankbaarheid

Ik. Heb. Een. Kater. En eindelijk laat iedereen me gewoon met rust.

Dag 7: De dag van de acceptatie

De wijsheid heeft eindelijk haar intrede gedaan omtrent de kwestie leef-zonder-telefoon. Ik heb heel veel van deze week geleerd en ik kan goed zonder telefoon en vrienden leven. Now give me my damn phone.

Dag 8: De dag van mijn telefoon

Na anderhalf uur in de trein te hebben gezeten, verheugd als een kind op de ochtend van zijn vijfde verjaardag, mag ik eindelijk mijn telefoon in ontvangst nemen. Als ik hem aanzet verwacht ik, ondanks het informatieve mailtje dat ik een week geleden heb rondgestuurd aan iedereen die in mijn adressenboek staat, dat mijn telefoon uit elkaar zal barsten van de sms’jes. Maar niemand heeft me ge-sms’t of gebeld in de afgelopen zeven dagen. Mijn depressie is compleet.

    • Hadjar Benmiloud