Rosiri: Kosmosknaller (33)

De housewarmingparty van Rosiri heeft als thema ‘het heelal’. Feuilleton van Iris Koppe over een modern kind van gescheiden ouders

Ondanks haar liefdesverdriet kwam Rosiri steeds vaker buiten. Ze was bevriend geraakt met de jongens van de Snackcorner, waar ze wel eens een broodje Russisch ei bestelde. Ook fietste ze af en toe naar school om een bijles mee te pakken. Over minder dan een week begon het centraal schriftelijk, en Rosiri was door haar vriendinnen overgehaald om te beginnen met leren. Ze had het ongelooflijk zwaar sinds ze was gedumpt door Clint. Om de vijf minuten keek ze op haar Islamofoon om te zien of hij zich misschien bedacht had. Ze had zich vreselijk geërgerd aan het feit dat het steeds haar ouders waren die belden en daarom een tweede telefoon aangeschaft. „Een voor je minnaars en een voor de familie”, had een vriendin uit haar klas snugger opgemerkt.

De moeder van Rosiri was zo blij dat haar dochter eindelijk op kamers zat, dat ze continu aan kwam zetten met nieuwe cadeaus. Slabestek, een ‘leuk plantje’ en een doos met vijfhonderd waxinelichtjes waren enkele handige geschenken die Caro in haar fietstas meebracht. Rosiri voelde zich doodmoe op de momenten dat haar moeder begon over het tl-lichtje boven de wasbak, de lengte van de gordijnen of over diepe borden. „Kijk, je vader hangt alles wel op”, zei Caro. „Ik wil alleen maar dat je zelfvoorzienend bent.”

Ze had Rosiri overgehaald naar IKEA te gaan en daar rond te kijken. Caro reed geen auto en was blij dat haar dochter haar kon brengen. Ze had ook een lamp nodig.

Bij de ingang van het warenhuis stond Rosiri aan de grond genageld: bij de ballenbak stond een opzichter die sprekend op Clint leek. Hij begeleidde een aantal meisjes richting het kinderparadijs en week daarbij niet af van zijn hiphophouding. „Is dat niet je ex?”, vroeg Caro, die nog steeds niet begreep waarom het nou eigenlijk uit was. Rosiri liet haar moeder achter en draafde richting de ballenbak. Even later kwam ze bedroefd terug. „Het was hem niet, hè?”, glimlachte Caro. „Laten we gauw naar de kasten gaan kijken.”

Rosiri voelde haar maag samentrekken en dacht aan de housewarming van volgende week. Wat was het vreselijk dat Clint daar niet bij zou zijn! Omdat Rosiri haar examens moest leren, had Hidde de organisatie van het feest op zich genomen. Hij had het idee opgevat om de party een thema te geven. Ter ere van de lancering van de nieuwe kamer van Rosiri werd er een ‘Kosmosknaller’ gegeven, waarbij er ruimtevoedsel geserveerd zou worden en iedereen in ruimtepak moest komen. De vader van Rosiri had het heelalthema samen met z’n nieuwe vrouw bedacht en was trots op zijn creatieve geest. Naomi kende toevallig André Kuypers nog van vroeger en had hem uitgenodigd voor een ruimteborrel. Rosiri had er niet veel over te zeggen. Ze kende André Kuypers vaag van tv, iemand van wie alle proeven in de ruimte mislukt waren. Wat ze het ergste vond was dat Naomi op haar feest zou komen en dat terwijl ze de Surinaamse troel vanuit haar hart haatte. Verder moest ze een indeling maken wie wanneer mocht komen. De nieuwe vrouw van haar vader kon niet op hetzelfde moment aanwezig zijn als haar moeder. Ze zou dus halverwege de een of de ander naar huis moeten sturen. Misschien moest ze een kookwekker neerzetten.

„Een extra hoeslaken zou geen overbodige luxe zijn”, zei haar moeder. „En wat van die plastic boxen zodat je al je spullen stofvrij kunt opbergen.” Rosiri leunde ongeïnteresseerd over het IKEA karretje. God, wat verlangde ze nu naar Clint in een strak ruimtepak.

Wordt vervolgd....
    • Iris Koppe