Rare streken uithalen

“Slaven van het bedrijfsleven, dat zijn we!“ Tachtig New Yorkers staan op Union Square, kennen elkaar niet, maar dragen na een oproep per e-mail allemaal hetzelfde: blauwe polo, kaki broek, zwarte schoenen.

Lijkt verdacht veel op het uniform van de Best Buy, een Media Markt-achtige elektronicazaak.

Daar gaan we dan ook heen, vanmiddag. Het is een nieuwe “missie' van Improv Everywhere, een groep acteurs die streken met nietsvermoedende groepen in New York uithaalt. Kritische commentaren op de maatschappij, zeggen sommigen. Zinloze humor, vinden anderen. Wat je wilt.

Als een concert van U2 uitverkoopt, geven de acteurs een nepconcert op een dak in de buurt, als was het de bekende videoclip van de band.

Als een grote boekhandel bij de ingang tassen van klanten afneemt, zorgen de grappenmakers ervoor dat zestig mobiele telefoons in die tassen even later tegelijkertijd hetzelfde melodietje afspelen.

En als passagiers in de metro elkaar niet meer aankijken omdat ze te druk met zichzelf zijn, roept Improv Everywhere gewoon op om collectief broekloos te gaan reizen.

Vandaag dus de Best Buy. Het idee: de winkel in, verspreiden, niets zeggen en met de armen over elkaar afwachten, als waren we echte verveelde werknemers. De uitwerking: exact dat.

“Alle werknemers naar hun hot spots“, roept iemand angstig over de intercom. Iedereen op hun post. De beveiliging is bang dat de plekken in de winkel met de duurste apparatuur bestolen worden door de nepwerknemers, waarvan sommigen zelfs kinderen in het winkeluniform hebben gestoken.

Maar we bestelen helemaal niemand, doen zelfs niets. Op zicht, tenminste: mijn hart klopt in mijn keel. Want het personeel is goed getraind in het terugintimideren van dit soort lastpakken. “U verwart mijn klanten“, zegt er een. “Hoezo? Ik sta hier alleen maar.“ “Kan ik u helpen?“, sist een ander. “Nee, ik wacht op mijn vriendin...“ Het van tevoren afgesproken antwoord. “Ze loopt daar ergens.“

De politie komt, maar ziet geen reden de klanten te arresteren. Dan rest de échte werknemer niets anders dan het ultieme Amerikaanse verwijt: “U schendt mijn burgerrechten.“ Daarop is maar een reactie mogelijk. “Weet u misschien wat deze tv kost?“

Meer van Freek: www.nrc.nl/newyork

    • Freek Staps